کوئنتین تارانتینو کارگردان و فیلمنامه نویس مشهور که ماه پیش یک سایت را به خاطر لو دادن فیلمنامه وسترنش به دادگاه کشاند، ممکن است مجبور شود مدت زیادی را صرف به کرسی نشاندن حرفش بکند.

اخیرا تعداد دادخواهی‌های قانونی که چهره های بزرگ هالیوودی را درگیر کرده، بیشتر و بیشتر شده است. دعوی قانونی بین کوئنتین تارانتینو و وب‌سایت گاوکر نیز هر چند این هفته ادامه یافت، اما ممکن است تارانتینو را به دست‌اندازهای قانونی بیندازد.

این دو بر سر فیلمنامه «هشت نفرت انگیز» تارانتینو در حال نبرد قانونی هستند. این فیلم که قرار بود پروژه بعدی تارانتنیو باشد به دلیل لو رفتن فیلمنامه توسط این وب‌سایت، به تعویق افتاده است.

اکنون پس از مدتی که از این شکایت می گذرد، گاوکر قصد دارد درخواست کند که پرونده کلا مختومه اعلام شود و ادعا دارد که دادگاه کالیفرنیا که این پرونده را در دست دارد در حقیقت در حوزه قضایی کمپانی گاکر قرار ندارد.

دعوی تارانتینو بر علیه گاوکر مدیا گروپ است و ادعا می کند که وبسایت آن ها، با ارسال اولین لینک فیلمنامه تارانتینو بر روی اینترنت، آن را لو داده است و از مرزهای روزنامه نگاری عبور کرده است. حال نیک دنتون موسس گاوکر ادعا کرده که چون کمپانی اصلی گاکر در جزایر کیمن واقع شده است، مسئولان قضایی کالیفرنیا حق رای دادن درباره آن را ندارند.

علاوه بر این او ادعا می کند که کمپانی مادر هیچگونه مسئولیتی در قبال مطالبی که بر روی وب‌سایت چاپ می شود ندارد و تنها مسئول رعایت تساوی حقوقی در شاخه های فرعی اش است.

آیا این ادعاها پرونده را خاتمه می دهند؟ احتمالا خیر. این پرونده هرجور پیش برود، تارانتینو اجازه نخواهد داد بدون این که او به نحوی به عنوان پیروز میدان شناخته شود، همه چیز به پایان برسد. این در حالی است که مشتاقان تماشای فیلم جدید تارانتنیو بسیار بود و خیلی ها منتظر تماشای «هشت نفرت انگیز» بر پرده نقره ای بودند.

این ماجرا از یک ماه پیش آغاز شد که شرکت گاوکر فیلمنامه 146 صفحه ای تارانتینو را با این توضیح که «این فیلمنامه “هشت نفرت انگیز” کوئنتین تارانتینو است» در سایتش منتشر کرد.

به همین دلیل تارانتنیو در دادخواستش نوشت: گاوکر مدیا تجارت غارتگرانه ژورنالیستی به راه انداخته است.

به گزارش مهر به نقل از ددلاین، این کمپانی مدعی شده وقتی خود تارانتینو اعلام کرد قصد دارد این فیلمنامه را تبدیل به یک کتاب بکند، این لینک را به خاطر اینکه یک خبر جدید بوده منتشر کرده است و حاضر نشد این متن را از وب‌سایتش بردارد.

مقاله قبلیوندی شرمن: ” همه حاضران مصمم به رسیدن به توافق بودند” !
مقاله بعدینامه‌ی دراویش زندانی به روحانی: « اگر غم آسیب زوال دارید، ستم بر درویشان را پایان دهید»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.