فیلم کوتاه «روتوش» برای حضور در بخش مسابقه جشنواره فیلم «ترورس سیتی» که جشنواره فیلم مایکل مور مستند ساز شهیر آمریکایی دعوت شد.

 طبق گزارش رسیده، یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های جشنواره‌ی «ترورس سیتی» که توسط مایکل مور پایه‌گذاری و مدیریت می‌شود این است که این جشنواره با شعار «فقط فیلم‌های بزرگ» هیچ فراخوانی منتشر نمی‌کند و هیچ فیلم‌ساز یا پخش کننده‌ای امکان ارسال فیلم به این جشنواره را ندارد.

جشنواره فیلم «ترورس سیتی» فیلم‌های بخش مسابقه هر دور خود را توسط نمایندگان جشنواره شناسایی و برای حضور در آن دعوت می‌کند.

امسال نیز چهار فیلم کوتاه برای حضور در بخش مسابقه این جشنواره دعوت شده‌اند که فیلم کوتاه «روتوش» به کارگردانی کاوه مظاهری یکی از آن‌هاست.

 «روتوش» با حضوری موفق در جشنواره ترایبکا مورد توجه برگزار کنندگان این جشنواره قرار گرفته و برای شرکت در آن دعوت شده است.

به گزارش ایسنا،سیزدهمین دوره جشنواره فیلم ترورس سیتی از 25 تا 30 جولای برابر با 3 تا 8 مرداد در آمریکا برگزار خواهد شد.

مقاله قبلیکشف تونلی مخفی زیر هرم ماه در مکزیک
مقاله بعدیراهپیمایی اعتراضی کم‌سابقه در استانبول علیه “رهبر خودکامه” ترکیه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.