از ابتدای سال جاری میلادی، بازیگران زن هالیوودی به دنبال مطالبه حق پایمال شده شان در سینما گشته اند. ظاهرا این موج فعلا قصد فرو نشستن ندارد.

 پس از اعتراضات اولیه به حقوق و دستمزد بازیگران زن در هالیوود، آن قدر بحث تبعیض جنسیت در آمریکا داغ شد که حتی تهیه کنندگان برخی فیلم ها مثل «گوست باسترز» یا «11 یار اوشن» تصمیم گرفتند ورژن زنانه اثرشان را بسازند. این مسئله به فیلم «مردان سیاه پوش» هم رسیده.

مجموعه ای که با بازی تامی لی جونز و ویل اسمیت شناخته می شد در قسمت چهارم یکی از نقش های اصلی خودش را در اختیار یک مامور زن خواهد دید. ماموری که به گفته لاری مک دانلد، تهیه کننده این اثر، نقش اساسی و غیر قابل حذفی هم خواهد داشت.

البته مک دانلد اطلاعات بیشتری از فیلم چهارم نمی دهد چرا که این اثر در ابتدایی ترین مراحل تولید قرار دارد. حتی گفته می شود که مشخص نیست این فیلم دنباله 3 فیلم قبل خواهد بود یا به نوعی بازسازی «مردان سیاه پوش» است. حضور ویل اسمیت هم در قسمت چهارم مشخص نشده است.

شایعاتی هم هست که این فیلم قرار است رابطه ای با مجموعه «12 جامپ استریت» هم بر قرار کند. باید دید کدام یک از این شایعات رنگ واقعیت به خود می گیرد.

به گزارش تسنیم؛ نکته جالب این است که وقتی هنوز مشخص نیست اثری قرار است دنباله باشد یا بازسازی، معلوم است که یکی از کلیدی ترین نقش هایش که قابل حذف شدن نیست را یک بازیگر زن بر عهده خواهد داشت.

مقاله قبلیادامه تحصن زندانیان سیاسی در زندان رجائی شهر
مقاله بعدیبعد از ۳۰ سال؛ «مرجان» شهلا ریاحی روی پرده سینما رفت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.