ریچارد کیل دشمن خونی جیمز باند در 74 سالگی درگذشت.

 ریچارد کیل که هم در فیلم «آرواره‌ها» بازی کرده بود و هم شخصیت نقش منفی جیمز باند را با آن دندان‌های فلزی اش ایفا کرده بود، در فیلم های «جاسوسی که عاشقم بود» و «مون راکر» در نقش دشمن جیمز باند در برابر دوربین رفته بود.

ریچارد کیل با قدی 2 متر و 17 سانتی متری، بازیگری بود که برای دندان‌های آهنی‌اش در جیمز باند شهرت داشت.

وی هفته پیش پایش شکست و به همین دلیل در بیمارستانی در کالیفرنیا بستری شده بود.

وی علاوه بر فیلم‌های جیمز باند در نقش های منفی فیلم‌های دیگری نیز بازی کرده بود که «منطقه گرگ و میش» در سال 1962 و کمدی «گیلمور شاد» با بازی آدام سندلر در سال 1996 از جمله آنها بود.

وی در شماری از سریال‌های تلویزیونی نیز نقش آفرینی کرده بود .او در فیلم «آرواره‌ها» اثر استیون اسپیلبرگ در نبردی تن به تن با کوسه دیده شد. در دو فیلم جیمز باند که وی در آن حضور داشت، نقش مامور 007 را راجر مور بازی کرده بود.

کیل پیش از این که جذب سینما شود در یک رستوران کار می کرد و با بازی در مجموعه «کلوندایک» وارد سریال های تلویزیونی شد و از آن جا به سینما راه یافت.

به گزارش مهر به نقل از دیلی اسکرین،او همبازی کلینت ایستوود در فیلم «پال رایدر» در سال 1985 بود.

www.news.com.au

مقاله قبلیتجلیل از لئوناردو دی کاپریو برای فعالیت‌های زیست‌محیطی‌اش
مقاله بعدیامیر اسلامى به بهداری اعزام شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده