جواد شمقدری رئیس سازمان سینمایی در نامه‌ای به پزشک مدیرعامل موزه سینما دستور برداشتن آثار مخملباف از موزه سینما را صادر کرد.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از  مهر، در این نامه آمده است: ایام  ماه رمضان فرصتی است که در آستان و میهمانی دوست تمرین بندگی و عبودیت را به نمایش بگذاریم. ملت بزرگ و مسلمان ایران با تکیه بر باورهای دینی، انقلابی و فرهنگی خود در میان ملل جهان جایگاه ویژه ای یافته است و نقش بی بدیل آن در تحولات جهانی و منطقه ای و تاریخی غیرقابل انکار است.

البته معدود افراد خود باخته و بی ریشه هستند که در مقابل عظمت ملت بزرگ ایران به دنبال کسب افتخارات رذیلانه هستند و حاضرند همه هویت و داشته های تاریخی و اسلامی خود را به تاراج بگذارند.

1012993_559713764074641_289880037_n

حضور یک فیلمساز ایرانی که با حمایت و پول نهادهای انقلابی و سازمان های دولت ایران ده فیلم اول خود را ساخته است تا مشق سینمایی کند، امروز در آغوش غاصبان قدس و اسرائیل   به تجلیل از آنان و یک آیین ضاله که ساخته و پرداخته انگلیس است تمسک می جوید و درس صلح و دینداری می دهد!!

جا دارد در ماهی که جمعه آخر آن با فریادهای بلند و تظاهرات میلیونی ملت بزرگ اسلام بر علیه اسرائیل رقم می‌خورد ساحت موزه سینمای ایران از لوث یادگاری های این فیلمساز تا زمانی که در این وادی ضلالت می لغزد پاک و منزه شود.

مقاله قبلی«ادريس البا» درنقش «ماندلا»..
مقاله بعدیدرخشش دانش‌آموزان جوان ایرانی در المپیاد جهانی فیزیک با کسب پنج مدال..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.