رئیس جمهور به وزیر بهداشت در خصوص نحوه فعالیت مراکز و بنگاه‌های اقتصادی پس از ۲۰ فروردین دستور داد.

شنبه شب حسن روحانی در واکنش به نامه وزیر بهداشت دستوری صریح داد، همه مراکز تولیدی از ۲۰ فروردین با رعایت پروتکل‌ها باید فعال شوند. بر اساس این دستور رئیس جمهوری اصناف و مشاغل فقط یک هفته بیشتر تعطیل خواهند بود.

روحانی در پاسخ به نامه وزیر بهداشت دستور داد: مراکز تولیدی همگی باید با پروتکل فعال باشند. کسب و کارها بعداز ۹۹/۱/۲۰ باید با پروتکل فعال شوند. همه پروتکل‌ها تا فردا (پنج شنبه) مشخص و ابلاغ شود، چون همه فعالیت‌های اقتصادی بعداز ۹۹/۱/۲۰ باید آغاز شود.

  • دیدگاه موافقان دولت

البته همه از رئیس جمهوری انتقاد نکردند. در این میان تحلیل گرانی همچون عباس عبدی تلویحا از این تصمصم رئیس جمهوری حمایت کردند. این تحلیلگر سیاسی درباره نقد سیاست‌های رسمی و اظهارنظرهای کارشناسان پیرامون شیوع بیماری کرونا در یادداشتی با عنوان «نقد سیاست‌ها؛ چگونه؟» در روزنامه شهروند نوشت: «تردیدی نیست که فاصله‌گذاری اجتماعی یا حتی قرنطینه کامل بهترین شیوه برای قطع زنجیره انتقال این ویروس است، ولی سیاستگذار در مقام اجرا نمی‌تواند به راحتی از این گزاره نتیجه عملی بگیرد، زیرا فاصله‌گذاری اجتماعی سطوح گوناگونی دارد و در مدت زمان کم یا زیاد قابل اجراست. به راحتی می‌توانیم توصیه کنیم که دولت شدیدترین فاصله‌گذاری یا همان قرنطینه را به مدت طولانی تا رسیدن به نقطه صفر یا نزدیک به آن اجرا کند، ولی باید توجه کنیم هر کدام از این سطوح با زمان‌بندی آنها عوارض اجتماعی و اقتصادی خاص خود را دارد که پس از پایان ماجرای کرونا سیاستگذار باید پاسخگوی آنها باشد. آیا کسی مسئولیت این عوارض را از الان می‌پذیرد؟ درواقع منظور این است که نقد هر سیاستی باید همراه با پذیرش تبعات بعدی آن باشد. هر سیاستی دارای منافع و هزینه‌هایی است. اگر از منافع آن سخن می‌گوییم، هزینه‌هایش را نباید فراموش کنیم.»

فارس نوشت؛ در واقع عبدی عوارض اجتماعی و اقتصادی تداوم تعطیلی مشاغل را دلیلی برای توجیه پذیر بودن این تصمصمات دولت می داند.

مقاله قبلیطرح سه فوریتی تعطیلی و قرنطینه کامل کشور تقدیم هیات رئیسه شد
مقاله بعدیمشاغل آزاد شوند یک میلیون ایرانی به خاطر کرونا می‌میرند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.