یک منبع مطلع گفت نیروهای امنیتی در واکنش به تجمعات مسالمت‌آمیز فعالان مدنی ترک در قلعه بابک در چهاردهم تیر ماه، ده‌ها تن را در استان‌های آذربایجان غربی و شرقی و اردبیل بازداشت کرده‌اند.

این فعالان هر ساله اواسط تیر ماه در محلی باستانی به نام قلعه بابک در آذربایجان شرقی، در اعتراض به نقض حقوق ترک‌ها تجمع برگزار می‌کنند. یک فعال ترک که نخواست نامش فاش شود، به کمپین گفت نیروهای امنیتی از اوایل تیر ماه احضار و بازداشت فعالان شناخته شده ترک را آغاز کرده‌اند و تا روز هیجدهم تیر ماه بیش از هشتاد تن بازداشت شده‌اند.

این فعال ترک روز هیجدهم تیر گفت: «امسال هم قرار بود در قلعه بابک تجمع برگزار کنیم، ماموران از اول تیرماه فعالان شناخته شده را احضار و بازداشت کردند، تا روز چهاردهم و پانزدهم تیر، ما آمار بیش از هشتاد نفر را داریم که بازداشت شدند، یک عده سریع آزاد شدند ولی حدود پنجاه نفر هم به بازداشتگاه منتقل شدند که هنوز معلوم نیست کجا است.»

این منبع به کمپین گفت پلیس جمهوری اسلامی، روز چهاردهم و پانزدهم با استقرار در محل برگزاری تجمع و ضرب و شتم حاضران، مانع ادامه مراسم شده است.

این فعال سیاسی ترک گفت تعدادی از آزاد شدگان، از ضرب و شتم و شکنجه خود در بازداشتگاه خبر داده‌اند و یکی از بازداشت شدگان نیز در اثر ضرب و شتم، به بیمارستان منتقل شده است: «بیست نفری که پس از انتقال به بازداشتگاه کلیبر، با وثیقه آزاد شدند، همگی آثار ضرب و شتم و شکستگی روی بدنشان داشتند، یکی از بازداشت شدگان هم با دست بسته آنقدر کتک خورده که تشنج کرده و شبانه به بهداری منتقل شده و سر و صورت و وضع ظاهرش آنقدر آسیب دیده که قاضی گفته فعلا آزادش نکنید.»

این منبع گفت هیچ یک از بازداشت شدگان به وکیل دسترسی ندارند و مقامات قضایی از پاسخگویی به خانواده‌های بازداشت شدگان امتناع می‌کنند.

 بیش از ۱۶ درصد جمعیت ایران ترک‌زبان هستند که اغلب در استان‌های آذربایجان شرقی و غربی، اردبیل و زنجان سکونت دارند. شهروندان معترض برخورد جمهوری اسلامی و اکثریت فارس‌زبان با شهروندان ترک‌زبان را تبعیض‌آمیز می‌دانند. منع تدریس زبان‌های غیر فارسی در مدارس و ممانعت از آموزش به زبان مادری، از برجسته‌ترین مواردی است که همواره با اعتراض بخشی از فعالان مدنی این مناطق روبرو بوده است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ اصل‏ بیست و هفتم قانون اساسی جمهوری اسلامی تشکیل‏ اجتماعات‏ و راه‏‌پیمایی‏ بدون‏ حمل‏ سلاح‏ را به‏ شرط آن‏ که‏ مخل‏ به‏ مبانی‏ اسلام‏ نباشد، آزاد اعلام کرده است‏.

مقاله قبلیینس استولتنبرگ: اعضای ناتو نگران برنامه موشکی جمهوری اسلامی هستند
مقاله بعدیپخش اعترافات اجباری هفت شهروند بلوچ از سوی سازمان اطلاعات سپاه پاسداران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.