هواداران محمدباقر قالیباف، نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری امروز در میادین سراسر کشور و همچنین در میدان فلسطین تهران تجمع کردند.

در این همایش هواداران محمدباقر قالیباف پلاکاردهایی با مضامین “جوانمردانه حمایتت می‌کنیم”، “جهاد ادامه دارد”، ” تا قالیباف رو داریم، از تحریم ترس نداریم”، “دیگه شعار نمی‌خوایم، فقط درایت می‌خوایم”، “باکری زمان،امید هر جوان” و “قول دکتر قالیباف = عمل” بر روی دستان داشتند.

حبیب کاشانی، عضو شورای شهر تهران و مدیرعامل سابق پرسپولیس، محمدرضا طاهری، مرتضی طاهری و حسین طاهری به همراه مجید بنی‌فاطمه و عبدالرضا هلالی از مداحان سرشناس در تجمع هواداران قالیباف حاضر شدند.

علیرضا دبیر قهرمان کشتی آزاد، علی پروین، محمود خردبین، حمید سوریان، حجج‌ اسلام شهاب مرادی و نقویان، مرتضی طلایی از دیگر حاظران در این همایش بودند.

همچنین بعد از پایان سخنان محمدباقر قالیباف وی در جمع مردم در میدان فلسطین حضور پیدا کرد و به صحبتها و مشکلات آنها گوش داد.

مردم خیابان طالقانی تا تقاطع ولیعصر را همراه با قالیباف طی کردند و با شعارهای «مالک اشتر علی، فدایی سیدعلی»، «رای ما یک کلام، قالیباف والسلام» و « قالیباف قالیباف حمایتت می کنیم» او را همراهی کردند. همچنین تعدادی زیادی از جوانان در اطراف خودرو قالیباف حلقه انسانی تشکیل دادند.

 

مقاله قبلیکامپیوتر جدید اپل با طراحی متفاوت ؛ به همراه تصاویر..
مقاله بعدیسرمربی تیم ملی کره‌جنوبی: از ایرانی‌ها بیشتر از ازبک‌ها بدم می‌آید..!
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.