پوران درخشنده که به تازگی برای اکران فیلم «هیس دخترها فریاد نمی‌زنند» راهی استرالیا شده بود‌، گفت: آنچه آرزو داشتم برای این فیلم در کشور خودمان اتفاق بیفتد‌ در استرالیا رخ داد.

این فیلمسازگفت: فیلم «هیس…» در دو دانشگاه در ملبورن و سیدنی به نمایش درآمد و هر بار با استقبال بسیارخوب تماشاگران همراه شد، اما آنچه مرا بیش از همه خوشحال کرد، نمایش فیلم در یکی از مدارس ملبورن بود. چرا که فیلم «هیس…» یک فیلم تربیتی است و از ابتدای ساختش بسیار علاقه‌مند بودم، در مدارس کشور خودمان برای خانواده‌ها و معلمان به نمایش درآید.

درخشنده با اشاره به موضوع فیلمش یادآور شد: یکی از مهم‌ترین مخاطبان این فیلم مربیان‌، معلمان و خانواده‌ها هستند، چرا که فیلم «هیس…» به نقش آنها در بروز این مسائل می‌پردازد اما متاسفانه در کشور خودمان هرچند فیلم در دانشگاه‌های پزشکی نمایش داده شد‌ اما در مدارس اکران نشد.

این کارگردان سینما که برای نمایش فیلمش به مدت دو هفته در استرالیا حضور داشته است، توضیح داد: ابتدا فیلم در ملبورن به نمایش درآمد و در واقع افتتاحیه یک کنفرانس چند روزه بود. در این کنفرانس خود من درباره شیوه کارکردن خودم در سینما و چگونگی انتخاب سوژه فیلم‌هایم، صحبت کردم و پس از آن نیز دو جلسه نمایش فیلم داشتیم که بعد از هر نوبت نمایش،جلسه پرسش و پاسخ برگزار شد و فرصت بسیار خوبی شد تا با مخاطبان که دانشجویان ایرانی ‌، افغانی و ترک بودند، گفت وگو کنیم.

درخشنده با ابراز خرسندی از استقبال مخاطبان از فیلمش افزود: آنها خیلی تحت تاثیر فیلم قرار گرفته بودند و پرسش‌هایشان نشانگر جهانی بودن موضوع این فیلم بود. خوشبختانه استقبال آنقدر خوب بود که درخواست شد فیلم را در یکی از مدارس ملبورن برای خانواده‌ها و معلمان نمایش دهیم و این آرزوی من بود تا فیلم در مدارس اکران شود.

وی ادامه داد: بعد از ملبورن، فیلم در یکی از دانشگاه‌های سیدنی نیز اکران و جلسه پرسش و پاسخ آن برگزار شد. تماشاگران خیلی تحت تاثیر فیلم قرار گرفته بودند. بسیاری از اساتید سیدنی از این فیلم استقبال کردند و درخواست داشتند تا مروری بر آثار من در دانشگاه‌شان انجام شود. علاوه بر این درخواست‌هایی برای اکران فیلم در ترکیه و کشورهای دیگر نیز مطرح شد.

به گفته این کارگردان؛ این سفر از 12مارچ (22 اسفند ماه) آغاز شد و به مدت دو هفته ادامه داشت. ضمن اینکه پوران درخشنده در چند روز آینده به دعوت دانشگاه شیکاگو راهی آمریکا می‌شود.

این فیلمساز ابراز امیدواری کرد که فیلم آینده‌اش که آن فیلم نیز در حوزه رفتار شناسی است‌ در شرایط بهتری در ایران اکران شود و بیشتر در مدارس مورد توجه قرار بگیرد.

به گزارش ایسنا؛ پوران درخشنده گفت: فیلمنامه فیلم تازه‌ام آماده شده و باید نامش را رونمایی کنیم و به زودی آن را برای دریافت پروانه ساخت به سازمان سینمایی ارائه خواهیم کرد.

مقاله قبلیدروغگو که نباید شاخ و دم داشته باشد!
مقاله بعدیشوک دیکتاتورها در تهران؛ نگاه و معرفی کتاب هفته‌نامه اکسپرس فرانسوی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.