بنابه گزارشات رسیده در طی یک درگیری خونین درسالن سلولهای انفرادی زندان ندامتگاه کرج منجر به مرگ یک زندانی جوان بی دفاع گردید.

بعد ظهر روز شنبه ۱۶ فروردین ماه یک درگیری خونین در سالن سلولهای انفرادی زندان ندامتگاه کرج منجر به جان باختن زندانی علی ایلامی ۳۲ ساله گردید.

این زندانی بی دفاع طی ۲ ضربه تیزی که به اطراف قلب و پهلوی او اصابت کرده بود دچار خونریزی گردید و بیش از۱ ساعت به حال خود رها شده بود و به بهداری زندان و یا به بیمارستان خارج از زندان منتقل نشد، تعلل در انتقال او و خونریزی شدید منجر به جان باختن این جوان زندانی گردید.

این زندانی در حالی به قتل رسید که او در سالن سلولهای انفرادی بسر می برد و زندانیانی که به سلول انفرادی منتقل می شوند حتی حق بردن وسایل شخصی خود را هم ندارند.

زندانبانان ولی فقیه ، زندانیانی که در مقابل فشارها و اذیت و آزارها دست به اعتراض می زنند را توسط باندهای مافیایی زندان که زیر نظر رئیس زندان و اطلاعات زندان عمل می کنند حذف فیزیکی می نمایند .

زندانی علی ایلامی مدتی پیش از بند۳ به سلولهای انفرادی منتقل شده بود.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، قتل زندانیان معترض به شرایط قرون وسطایی حاکم بر زندان را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر وسایر مراجع بین المللی خواستار اعزام کمیته حقیقت یاب به زندانهای رژیم ولی فقیه آخوند علی خامنه ای برای تحقیق در مورد این قتلها و شناسایی آمرین و عاملین این قتلها و مجازات آنها است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۱۸ فروردین ۱۳۹۲ برابر با۷ آوریل ۲۰۱۴

مقاله قبلیسنای آمریکا ممنوعیت ورود نماینده پیشنهادی جمهوری اسلامی در سازمان ملل را تصویب کرد
مقاله بعدیحملات حقوق بشري به رژيم ايران بايد ادامه يابد؛ بي وقفه و پي در پي
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.