فرهاد مجدآبادی هنرمند پیشکسوت تئاتر و سینما درگذشت.

این هنرمند که حدود 27 سال پیش از ایران به آلمان مهاجرت کرد، صبح روز 15 مرداد ماه در بیمارستانی در شهر فرانکفورت درگذشت.

علی ژکان فیلمساز و یکی از دوستان مجدآبادی با تأیید این خبر گفت: متاسفانه ایشان یکی دو ماه اخیر دچار بیماری تحلیل عضلات و استخوان شد که در پی همین بیماری در بیمارستان بستری شد و امروز نیز درگذشت.

مجد آبادی متولد 10 اردیبهشت 1325 بود که در رشته کارگردانی سینما در دانشکده هنرهای دراماتیک تحصیل کرده بود گرچه تحصیلات او در حوزه سینما بود، بیشتر فعالیتش در حوزه تئاتر متمرکز شده بود.

این هنرمند پیش از مهاجرت نمایش‌های «خسیس» و «مخمصه» را در ایران اجرا کرد که مورد استقبال تماشاگران قرار گرفت.

وی 27 سال پیش به آلمان مهاجرت کرد و در شهر فرانکفورت اقامت گزید.

مجدآبادی که در عرصه‌ی تئاتر و سینما در این سالها فعالیت‌هایی داشته است، نمایش «هیاهوی بسیار برای هیچ» را نیز در سالهای اخیر به صحنه برد.

او پیش از بیماری‌اش مشغول تمرین نمایشی تازه بود اما به دلیل بیماری تمرین این نمایش متوقف شود و با درگذشت این هنرمند این اثر ناکام ماند.

به گزارش ابسنا؛ فرهاد مجد آبادی در کنار فعالیت‌هایش در تئاتر و سینما، به مدت 17 سال فعالیت مطبوعاتی داشت و مجله رنگین کمان را منتشر کرد.

قرار است پیکر این هنرمند در آلمان به خاک سپرده شود.

منبع عکس؛ gaahang.com

مقاله قبلیحزب دموکرات کردستان ایران 250 پیشمرگه برای جنگ علیه داعش اعزام کرد
مقاله بعدیفوران آتش از چاه‌های آب در کوهدشت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.