مارک مارگولیس که نقش هکتور سالامانکا را در سریال‌های «برکینگ بد» و «بهتر است با ساول تماس بگیری» ایفا کرده بود، پنجشنبه در بیمارستانی در نیویورک از دنیا رفت. او ۸۳ ساله بود.

مارگولیس در سریال «برکینگ بد» در نقش سلطان سابق مواد مخدر که همچنان در این تجارت نقش دارد و در خانه سالمندان به سر می‌برد و تقریباً هیچ دیالوگی هم ادا نمی‌کند، خاطره‌ای فراموش نشدنی در جهان تلویزیون خلق شده توسط وینس گیلیگان بر جای گذاشت و سال ۲۰۱۲ نامزدی جایزه امی را کسب کرد.

وی در نقش هکتور سالامانکا ۵ فصل هم در سریال «بهتر است با ساول تماس بگیری» بازی کرد که پیش درآمدی بر «برکینگ بد» بود و باب اودنکرک نقش اصلی را ایفا می‌کرد. مارگولیس با این سریال داستانی غنی را به این شخصیت بخشید.

مارگولیس که سال ۱۹۳۹ در فیلادلفیا به دنیا آمد از جوانی به عشق بازیگری به نیویورک رفت و در برادوی نقش‌هایی چون «سزار کافر» را بازی کرد. او در بیش از ۵۰ نمایش خارج از برادوی هم بازی کرده بود که «عمو سام» و «گولم» از جمله آنها بودند.

وی بازیگر فیلم کلاسیک «صورت زخمی» برایان دی پالما هم بود و در نقش شخصیت شرور بادی‌گاردی با نام مستعار «سایه» بازی ‌کرد. مارگولیس سابقه همکاری دیرینه‌ای هم با دارن آرنوفسکی داشت و در فیلم‌های «نوح»، «قوی سیاه»، «کشتی‌گیر» و «پی‌ای.» وی بازی کرده بود.

وی در طول ۵ دهه حضور در دنیای سینما در بیش از ۷۰ عنوان فیلم نقش‌آفرینی کرده بود و سریال‌های تلویزیونی از جمله «اکوالایزر»، «اُز»، «پادشاهان» و «داستان ترسناک آمریکایی: پناهندگی» هم از دیگر سریال‌هایی بودند که در آنها حضور داشت.

با درگذشت این بازیگر برایان کرانستون در اینستاگرام نوشت: مارک مارگولیس یک بازیگر واقعا خوب و یک انسان دوست داشتنی بود با شخصیتی سرگرم کننده و جذاب خارج از دوربین و در مورد «برکینگ بد» شخصیتی ترسناک سر صحنه بود….او عاشق به اشتراک گذاشتن لطیفه‌های خوب بود.

باب اودنکرک هم از مارگولیس در توییتر یاد کرد و نوشت: حضور قدرتمند در صفحه نمایش! مارک با شوخی‌ها و کامنت‌هایش باعث خنده‌ام می‌شد و امیدوارم نصف انرژی و تمرکز او را وقتی که «اکشن» گفته می‌شود، داشته باشم.

رسانه های هنری به نقل از ورایتی نوشتند، رابرت کولکر، مدیر برنامه‌های مارگولیس در بیانیه‌ای گفت: او در نوع خود بی‌نظیر بود. ما دیگر لایک‌های او را نخواهیم دید. او یک همکار باارزش و دوستی برای همه عمر بود. خوش شانس بودم که او را شناختم.

پیتر گولد، خالق سریال «بهتر است با ساول تماس بگیری»، در توییتر به مارگولیس ادای احترام کرد و نوشت: از شنیدن این که مارک مارگولیس را از دست دادیم نابود شدم. مارک باهوش و بامزه بود و میلیون‌ها داستان می‌دانست. همین حالا هم دلم برایش تنگ ‌شده.

توماس اشناوز، نویسنده و تهیه‌کننده سریال‌های «برکینگ بد» و «بهتر است با ساول تماس بگیری» هم در توییتر نوشت: خبر فوق‌العاده غم‌انگیزی است. مارک هر بار که سر صحنه با هم بودیم مرا می‌خنداند. خوش شانس بودم که شخصیت او در سریال راه می‌رفت و به برادرزاده‌هایش در اولین [قسمت] «برکینگ بد» درس می‌داد.

مقاله قبلیکانون توحید محل فرماندهی سپاه در قلب لندن
مقاله بعدیدردآور است دردآور! لانۀ گنجشک‌های واجا در آلمان، بخش بیست و ششم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.