بهرام ریحانی – بازیگر تئاتر و هنرمند پانتومیم‌ – صبح امروز – 5 اسفند ماه- بر اثر بیماری سرطان درگذشت.

 این هنرمند تئاتر که از سال گذشته با بیماری سخت سرطان دست به گریبان بود، روز 5 اسفند ماه در بیمارستان «فیروزگر» تهران جان به جان‌آفرین تسلیم کرد.

635603847762688791

آخرین اجرای بهرام ریحانی، نمایش «بی لالا»

بهرام ریحانی متولد 1365 در تهران، نویسنده، کارگردان و بازیگر پانتومیم بود و بیش از چهارصد نمایش پانتومیم در جشنواره‌های مختلف اجرا کرده بود. ریحانی کارگردان و بازیگر طولانی‌ترین‌ نمایش پانتومیم جهان بود که در سال 2006 اجرا شد.

وی چند ماه پیش در مراسم درگذشت زنده یاد مجید بهرامی که آبان ماه بر اثر سرطان به دیار باقی شتافت، از سختی این بیماری و مشکلات افرادی که با آن دست به گریبان هستند، صحبت کرده بود.

به گزارش آنا؛ بهرام ریحانی آثار نمایشی قابل توجهی را به اجرا در آورد که از این میان می‌توان به نمایش «بی لالا» به کارگردانی یاسرخاسب اشاره کرد که همزمان با اختتامیه سی و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر در تالار حافظ و در دو نوبت روی صحنه رفت.

مقاله قبلیآرش صادقی تحت فشار برای انجام یک مصاحبه تلوزیونی است
مقاله بعدیفرانچسکو رزی فراموش شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.