ژان پل بلموندو بازیگر مشهور سینمای فرانسه در ۸۸ سالگی درگذشت.

این بازیگر مشهور که از چهره‌های مشهور موج نوی فرانسه محسوب می‌شد و بازیگر فیلم‌هایی چون «از نفس افتاده» ژان لوک گدار در سال ۱۹۵۹ بود، امروز دوشنبه از دنیا رفت.

این بازیگر کاریزماتیک که اغلب بدل‌کاری‌های نقش‌هایش را هم خودش انجام می‌داد در دهه ۱۹۶۰ چهره بدنه اصلی سینمای فرانسه بود و به عنوان یکی از چهره‌های اصلی سینمای فرانسه و قهرمان‌های فیلم‌های کمدی و اکشن بدل شناخته می‌شد.

در واقع با فیلم ژان لوک گدار، توسط این کارگردان جوان موج نوی فرانسه استعداد جدیدی به نام بلموندو هم کشف شد.

فرانس ۲۴ نوشت، بلموندو ۹ آوریل ۱۹۳۳ در حومه غربی پاریس متولد شده بود و پدرش مجسمه ساز و مادرش هنرمند دنیای رقص بود. وی در کودکی پسربچه‌ای شیطان بود و همین شیطنت و جسارت را در قامت قهرمان‌هایی که نقششان را بازی می‌کرد نیز وارد می‌کرد.

وی پس از «از نفس افتاده» به عنوان یک هنرپیشه پرکار شناخته شد و در فیلم‌هایی از گدار، لویی مال، فرانسوا تروفو، کلود شابرول و کلود للوش جلوی دوربین رفت.

رسانه‌های داخلی هنری نوشتند؛ این بازیگر سال ۱۹۶۱ در ۸ فیلم سینمایی بازی کرد و در هر یک شخصیتی متفاوت را زندگی کرد. دهه ۱۹۷۰ دوره فیلم‌های پلیسی پرهیجان وی بود که همواره برای صحنه‌های پرخطر آماده بود.

وی با این نقش‌ها به قهرمان فیلم‌های کمدی و اکشن بدل شد و از یک کلاهبردار زرنگ تا یک بزن بهادر تمام عیار نقش‌آفرینی کرد.

بلموندو پس از سکته، از سینما فاصله گرفت و در دو دهه اخیر تنها در یکی دو فیلم بازی کرد.

از وی در جشنواره سینمایی کن ۲۰۱۱ با دریافت جایزه افتخاری تجلیل به عمل آمد.

درباره وی گفته شده وقتی پا به دنیای سینمای تجاری گذاشت از سینمای هنری فاصله گرفت اما او هرگز این حرف را نپذیرفت و خود را به هر دو بخش وفادار می‌دید.

مقاله قبلیاخراج بیژن عبدالکریمی از دانشگاه آزاد
مقاله بعدیعلی اکبر صالحی و سمت جدید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.