دادسرای پاریس روز جمعه دوازدهم اکتبر، خواستار مصادره ۲۵۰ میلیون یورو از دارایی‌های شرکت نفتی توتال در پرونده پرداخت رشوه به جمهوری اسلامی شد. دادسرای پاریس همچنین خواستار جریمه ۷۵۰ هزار یورویی علیه شرکت توتال شده است. این حداکثر یک جریمه علیه یک شخص حقوقی است که در چنین پرونده‌هایی می‌توان در نظر گرفت.
شرکت فرانسوی توتال متهم است که در فاصله سالهای 2000 تا 2004 برای عقد قرارداد با جمهوری اسلامی به میزان 30 میلیون دلار به مقامات ایرانی رشوه داده است.

در آن زمان، مهدی هاشمی، فرزند اکبر هاشمی رفسنجانی، مدیر شرکت های پیمانکار شرکت ملی نفت ایران بود.

این رشوه توتال به عقد قراردادی دو میلیارد دلاری با شرکت ملی نفت جمهوری اسلامی در ارتباط با توسعۀ میدان گازی پارس جنوبی در سال ١٩٩٧ منجر شد.

در آن زمان، آمریکا شرکت توتال و دیگر شرکتهای خارجی طرف قرارداد با جمهوری اسلامی را تهدید به تحریم کرده بود.

چند سال پس از این ماجرا، تحقیقات قضایی در این زمینه آغاز شد و بالاخره روز پنجشنبه ١١ اکتبر/١٩ مهر، محاکمۀ شرکت عظیم نفتی توتال در پاریس آغاز شد و در روزهای آینده ادامه خواهد یافت.

اما سه نفر اصلی درگیر در این پرونده یا مرده‌اند یا در وضعیتی نامعلوم قرار دارند: کریستف دو مارژوری مدیرعامل پیشین شرکت توتال که در زمان عقد قرارداد مدیر بخش خاورمیانه این شرکت بود، چهار سال قبل (٢٠ اکتبر ٢٠١۴) طی سانحه‌ای در فرودگاه مسکو کشته شد، بیژن دادفر، مدیر شرکت مشاوره و طرف قرارداد با شرکت فرانسوی توتال به گفتۀ وکیل وی در اثر بیماری اخیراً درگذشته است و گفته می‌شود یکی دیگر از واسطه ها به نام عباس یزدی، از نزدیکان مهدی هاشمی، نیز جان سپرده است.

به گزارش خبرگزاری فرانسه؛ وکیل عباس یزدی مدعی است که او در دوبی ربوده شد و آدم‌ربایان توسط دادگاه محلی محکوم شدند، بی آنکه البته جسد عباس یزدی یافت شود.

مقاله قبلیهشدار خزانه‌داری آمریکا به نهاد‌های مالی درباره تهدید‌های جمهوری اسلامی
مقاله بعدیسریع‌ترین دوربین دنیا ساخته شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.