کیت بلانشت که با بازی در فیلم “یاسمن آبی” وودی آلن چشم‌ها را خیره کرده است از نظر بسیاری از منتقدان بخت اول کسب جایزه اسکار 2014 محسوب می‌شود.

 وودی آلن که با اقتباس از نمایشنامه کلاسیک تنسی ویلیامز با عنوان “اتوبوسی به نام هوس” فیلم “یاسمن آبی” را ساخته است، کیت بلانشت را در نقش یک زن نیویورکی به نام یاسمن تصویر می کند.

تیم رابی منتقد تلگراف با سحرآمیز خواندن بلانشت در این نقش گفت او باید با افتخار جایزه بهترین بازیگر زن را کسب کند.

منتقد دیلی میل نیز نوشت: باید یک اجرای خیلی معجزه آسای دیگر وجود داشته باشد که بتواند او را در این مسیر از دریافت اسکار خارج کند.

کریس توکی منتقد این نشریه افزود: کیت بلانشت یک نقش بی‌عیب و نقص را در چهل و ششمین فیلمی که وودی آلن کارگردانی کرد، ارایه داد.

تیم رابی منتقد تلگراف نوشت: مرکز این فیلم اجرای درخشان کیت بلانشت جای دارد.

کیت میوز منتقد تایم نیز نوشت: وودی آلن شایسته دریافت پنج ستاره برای این فیلم است.

این فیلم داستان یاسمن را دنبال می‌کند که مثل یک شاهزاده در پارک اوینیو زندگی می‌کند و شوهر ثروتمندش هال با بازی آلک بالدوین به دنبال یک فعالیت تجاری نادرست به زندان می افتد. او به دنبال این ماجراها باید به سراغ خواهرش در سن فرانسیسکو برود و با وی زندگی کند. به دنبال این ماجراها یاسمن از اوج ثروت و آداب دانی ناشی از آن باید با زندگی واقعی روبه رو شود و با آن کنار بیاید.

پیتر برتدشو منتقد گاردین نیز نوشت: وودی آلن در بلانشت زنی را یافت که می تواند رقیب میافارو در اجرای نقش دنی رز برادوی شود.

 cateblanchett

دیوید سکتون منتقد ایوینیگ استاندارد لندن نیز نوشت: این که ما او را چنین تاثیرگذار و سحرآمیز می‌بینیم و این قدرت تقریبا تا پایان فیلم ادامه پیدا می کند، و فراتر از داوری کردن می‌تواند بسیار برانگیزانده باشد، به این دلیل است که او کیت بلانشت است و اجرایی مطلقا فوق‌العاده دارد.

آنتونی کویین منتقد ایندیپندنت نیز در نقد سینمایی‌اش انتخاب این بازیگر استرالیایی را تیزهوشانه ترین انتخاب وودی آلن در طی دوران حرفه ای‌اش خواند.

وی افزود: با هر انقباض، هر نگاه مبهوت و ژست بی تابانه، بلانشت شخصیت انسانی درون یک هیولای مغرور را یادآور می شود. این منتقد می گوید اگر یک توانایی اضافه داشتم، شاید یک ستاره اضافه به این فیلم برای وجود بلانشت می دادم.

به گزارش مهر به نقل از بی.بی.سی،بلانشت که یک جایزه اسکار نقش مکمل را برای بازی در نقش کاترین هپبورن در فیلم “هوانورد” در سال 2005 گرفت، اکنون در حال بازی در فیلم “سیندرلا” به کارگردانی کنت برانا است.

مقاله قبلیساندرا بولاک دیگر “گرما” را دوست ندارد
مقاله بعدیمستند سه بعدي «ماداگاسكار» به روايت «مورگان فريمن»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.