جوایز گلدن گلوب که نقطه آغاز فصل جوایز سینمایی در آمریکا و جهان را رقم می زند یکشنبه شب در لس آنجلس کالیفرنیا اعطا شده است.

فیلم “بازگشته” (Revenant) امشب سه جایزه مهم دریافت کرد:‌ بهترین فیلم در رشته درام، بهترین کارگردان و بهترین هنرپیشه مرد.

این فیلم را الخاندرو گونزالس اینیاریتو کارگردانی کرده است و نقش اول آن به عهده لئوناردو دی کاپریو بود که در نقش یکی از پیشگامان سکونت در غرب آمریکا در جهانی آکنده از خشونت ظاهر می شود. هر دو برنده جایزه شدند.

دی‌کاپریو که سومین گلدن گلوب خود را گرفت، بختش برای گرفتن نخستین اسکارش بیشتر شد.

در بخش بهترین فیلم موزیکال یا کمدی، فیلم مریخی (Martian) ساخته ریدلی اسکات برنده شد.

مت دیمون جایزه بهترین هنرپیشه مرد را را در بخش موزیکال و کمدی برای بازی در این فیلم گرفت.

جایزه بهترین فیلم خارجی امسال گلدن گلوب به فیلم “پسر شائول” (The Son of Saul) از مجارستان رسید.

جایزه بهترین هنرپیشه زن یک فیلم درام به بری لارسون برای فیلم “اتاق” (Room) رسید و جایزه بهترین هنرپیشه زن در دسته فیلمهای کمدی/موزیکال ازان جنیفر لارنس به خاطر بازی در فیلم “جوی” شد.

او تاکنون برنده سه جایزه گلوب شده است که هر سه بار در فیلم هایی به کارگردان دیوید او راسل بوده است.

خانم لارنس گفت:‌ “هر بار که این بالا می ایستم، به خاطر دیوید او راسل بوده. سپاسگزارم که مرا برای فیلم هایت انتخاب کردی… صنعت سینما او را اصلا آلوده نکرده. طوری فیلم می سازد که انگار برایش مهم نیست کسی آنها را ببیند… این را به عنوان تعریف می گویم.”

کیت وینسلت هنرپیشه بریتانیایی به خاطر ایفای نقش در فیلم “استیو جابز” جایزه بهترین نقش مکمل زن را گرفت که اولین جایزه مراسم بود.

160111021348_kate_winslet_golden_globe_award_624x351_afp

او در این فیلم نقش دستیار استیو جابز، بنیانگذار شرکت فناوری اپل، که در سال ۲۰۱۱ در اوج موفقیت درگذشت را بازی کرده است.

او هنگام دریافت جایزه گفت که سال گذشته سالی “باورنکردنی” برای زنان در صنعت سینما بود.

آرون سورکین هم به خاطر همین فیلم جایزه بهترین فیلمنامه را گرفت.

گائل گارسیا برنال برای بازی در سریال “موتزارت در جنگل” جایزه بهترین هنرپیشه مرد سریال های تلویزیونی را گرفت.

سیلوستر استالونه جایزه بهترین هنرپیشه مکمل مرد را به خاطر بازی در “اعتقاد” (Creed) دریافت کرد. بازیگر رشته فیلم های موفق راکی هنگام دریافت جایزه با یکی از گرم ترین تشویق های مراسم روبرو شد.

کارتون “پشت و رو” (Inside Out) جایزه بهترین انیمیشن سال را دریافت کرد.

جایزه بهترین موسیقی فیلم به انیو موریکونه به خاطر “هشت آدم نفرت‌انگیز” (Hateful Eight) تازه ترین اثر کوئنتین تارانتینو رسید.

به گزارش بی بی سی؛ تام هنکس جایزه افتخاری امسال را به پاس “مجموعه آثاری والا، ماندگار و افسانه ای” به دنزل واشنگتن هنرپیشه سیاهپوست اهدا کرد.

مقاله قبلیمصاحبه مخفیانه شان پن با سلطان مواد مخدر و دردسرهای آن
مقاله بعدیموگرینی: تاریخ کاهش تحریم های ایران احتمالا به زودی تعیین می شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده