گرت الیس-اونوین تهیه‌کننده فیلم اسکاری «سخنرانی پادشاه» تهیه کننده اجرایی فیلم مستقل جدید افغان خواهد بود که به مناسبت خروج بریتانیا از افغانستان ساخته می‌شود.
فیلم مستقل درام جنگی افغان «کجکی» کار تهیه خود را در کشور اردن آغاز کرده است. گرت الیس-اونوین که برای فیلم «سخنرانی پادشاه» برنده جایزه اسکار شده بود یکی از تهیه‌کنندگان اجرایی این فیلم است.

ایده این فیلم توسط پل کتیس به وجود آمده که اولین تجربه کارگردانی خود را به کارنامه‌اش اضافه می‌کند و تام ویلیامز مسئولیت فیلمنامه‌نویسی آن را بر عهده داشته است. از تهیه‌کنندگان اجرایی دیگر این فیلم می‌توان به الکسا جاگو و الک مکنزی اشاره کرد.

این فیلم داستان حقیقی یک واحد سه نفره گشت در افغانستان را تعریف می‌کند که در سال 2006 برای نابود کردن یکی از مانع‌های میان جاده‌ای طالبان بمبی را منفجر کردند که باعث از دست رفتن پای یکی از اعضای واحد شد. بعد از آن، این سربازان بریتانیایی متوجه می‌شوند که میان یک میدان مین که از زمان حمله روسیه در دهه 1980 باقی مانده است گیر افتاده‌اند.

بودجه ساخت این فیلم که دقیقا هم اعلام نشده چقدر است، از طریق یک کمپین جمع‌آوری سرمایه، سرمایه‌گذاران خصوصی و کمپانی لیپ‌سینک که مسئولیت انجام کارهای بعد از تهیه را بر عهده دارد تامین شده است. قرار است این فیلم تا قبل از اتمام امسال با مجموعه‌ای از پیش‌نمایش‌های ویژه در شهر لندن به نمایش دربیاید. تمامی سود به دست آمده از این نمایش‌ها و همچنین بخشی از سود کل به دست آمده از فیلم نیز به خیریه‌های نیروهای مسلح ارتش، از جمله بنیادهای لشکر سلطنتی بریتانیا، کمک به قهرمانان و همچنین زخمیان اختصاص داده خواهد شد.

از بازیگران جوان بریتانیایی این سریال می‌توان به دیوید الیوت (زیبای خفته)، مارک استنلی (بازی تاج و تخت)، اسکات کایل، بنجامین او ماهونی، برایان پری، لیام اینزوورت، اندی گیبینز، جان داتی و رابرت میچل اشاره کرد.

پل کاتیس گفت: همه ما احساس کردیم با توجه به اینکه سال 2014 سالی است که نیروهای بریتانیایی از افغانستان بیرون می‌روند، از همیشه مهم‌تر است تا شجاعتی را که آن‌ها آنجا نشان دادند تصدیق کنیم. به همین دلیل و به خاطر اینکه این فیلم را به عنوان راهی برای حمایت از سازمان‌های خیریه نیروهای مسلح ارتش می‌بینیم، عزم خود را جزم کردیم تا فیلم «کجکی» را در سال کنونی به سینماها برسانیم.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، کاتیس و ویلیامز فیلمنامه این فیلم را بر پایه مصاحبه‌هایی که با تمام سربازانی که در این اتفاق حضور داشتند و همچنین خانواده سرباز شخصیت اصلی داستان و گزارش‌های هیات استعلام ارتش بریتانیا نوشتند.

کجکی نام روستایی در جنوب افغانستان است.

مقاله قبلیماجراهای عکس خانم میرزاخانی: انتشار عکس فتوشاپی در روزنامه ایران تا عکس بی حجاب در توییتر روحانی
مقاله بعدیداعش، مردان یک روستای ایزدی را قتل عام کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.