تیم‌های فوتبال پرسپولیس و استقلال با صعود به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان آسیا پاداش قابل توجهی را از کنفدراسیون فوتبال آسیا دریافت خواهند کرد.

 تیم های فوتبال پرسپولیس و استقلال با پشت سر گذاشتن رقبای خود در مرحله یک هشتم لیگ قهرمانان آسیا به مرحله یک چهارم نهایی راه یافتند. پرسپولیس در این مرحله مقابل الجزیره امارات به پیروزی رسید و استقلال هم توانست ذوب آهن اصفهان را شکست بدهد و به جمع هشت تیم برتر لیگ قهرمانان راه یابد.

در کنار صعود این دو تیم و مسائل فنی و حاشیه ای، می توان به درآمد قابل توجه سرخابی ها از کنفدراسیون فوتبال آسیا بابت بردها و صعودهایشان اشاره کرد. پرسپولیس از شروع مرحله گروهی تا صعود به مرحله یک چهارم مبلغ ۵۱۰ هزار دلار پاداش گرفته و این رقم برای استقلال ۴۸۰ هزار دلار است.

کنفدراسیون فوتبال آسیا برای برد در هر مرحله ۵۰ هزار دلار و برای تساوی ۱۰ هزار دلار پرداخت می کند. صعود به مرحله یک هشتم نهایی ۱۰۰ هزار دلار پاداش دارد و این رقم برای صعود به مرحله یک چهارم نهایی به ۱۵۰ هزار دلار افزایش می یابد.

ریز پاداش پرسپولیس به این ترتیب است:

– برد مقابل نسف قارشی؛ ۵۰ هزار دلار
– برد مقابل الوصل ؛ ۵۰ هزار دلار
– برد مقابل الوصل؛ ۵۰ هزار دلار
– تساوی مقابل نسف قارشی – ۱۰ هزار دلار
– برد مقابل السد قطر ۵۰ هزار دلار
– صعود به مرحله یک هشتم ۱۰۰ هزار دلار
– پیروزی مقابل الجزیره امارات ۵۰ هزار دلار
– صعود به مرحله یک چهارم نهایی ۱۵۰ هزار دلار
– مجموع: ۵۱۰ هزار دلار

ریز پاداش استقلال به این ترتیب است:

– تساوی مقابل الریان؛ ۱۰ هزار دلار
– برد مقابل الهلال؛ ۵۰ هزار دلار
– تساوی با العین امارات؛ ۱۰ هزار دلار
– تساوی مقابل العین؛ ۱۰ هزار دلار
– برد مقابل الریان؛ ۵۰ هزار دلار
– برد مقابل الهلال؛ ۵۰ هزار دلار
– صعود به مرحله یک هشتم؛ ۱۰۰ هزار دلار
– برد مقابل ذوب آهن ۵۰ هزار دلار
– صعود به مرحله یک چهارم ۱۵۰ هزار دلار
– مجموع: ۴۸۰ هزار دلار

به این ترتیب پرسپولیس و استقلال روی هم مبلغی در حدود ۷ میلیارد تومان درآمد کسب کرده اند.

طبق قانون AFC تیم هایی که به نیمه نهایی راه یابند ۲۵۰ هزار دلار پاداش می گیرند؛ تیم نایب قهرمان ۲ میلیون دلار و تیم قهرمان ۴ میلیون دلار دریافت می کنند. البته کنفدراسیون فوتبال آسیا جرایم انضباطی باشگاه ها را هم به صورت تهاتر از پاداش آنها کسر می کند.

به گزارش مهر، علاوه بر این پاداش، کنفدراسیون فوتبال آسیا در مرحله گروهی و مرحله یک هشتم برای سفر تیم های میهمان به کشور میزبان مبلغ ۳۰ هزار دلار کمک هزینه پرداخت می کند. این کمک هزینه برای بازی فینال به ۶۰ هزار دلار افزایش می یابد.

مقاله قبلی«جنگ ستارگان» جدید در کن دیده شد
مقاله بعدیتوتال: آمریکا معافیت ندهد، قادر به ادامه فاز ۱۱پارس جنوبی نیستیم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.