طیبه راجی دختر شهید درویش محمد راجی صبح امروز به صورت تلفنی به دفتر پیگیری وزارت اطلاعات احضار شده است.

طیبه راجی در توییت خود به این احضار غیرقانونی واکنش نشان داده و می‌نویسد: «پدرم را سلاخی کردید حرف نزنم؟ به والله که بمیرم بهتره تا با ذلت زندگی کنم.»

درویش محمد راجی در حادثه گلستان هفتم از سوی مأمورین انتظامی و افراد لباس‌شخصی به‌شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت و در دوران نگهداری در بازداشتگاه به شهادت رسید. 

خبر شهادت وی دوازده روز بعد، از سوی اداره دهم آگاهی شاپور به خانواده‌اش اعلام و جنازه وی شبانه به شهرستان الیگودرز منتقل و به خاک سپرده شد.

به گزارش مجذوبان نور؛ پرونده قتل وی نیز در شعبه دهم بازپرسی دادسرای جنایی تهران مفتوح است اما تاکنون پیگیری‌های اولیای دم و وکیل آنها نتیجه‌ای در پی نداشته است.

مقاله قبلیآمریکا با فاضلاب خواندن شورای حقوق بشر از آن خارج شد
مقاله بعدیفیلم جدید کوین اسپیسی تحت تاثیر یک رسوایی اکران محدود می‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.