تحقیقات نشان می دهد دایناسورهای ترانوزاروس یا همان «تی رکس» های خونخوار برخلاف آنچه که تصور می شود حیواناتی عاشق با روحیه حساس بوده اند!

 روزنامه تلگراف در گزارشی خواندنی نوشت: تحقیقات جدید دانشمندان گویای یک واقعیت است و آن اینکه نمی توان از روی ابعاد و بزرگی درباره هر چیزی نظر داد.

حدود یک قرن از کشف دایناسورهای «تی رکس» می گذرد. همواره از این حیوانات به عنوان یکی از درنده ترین و قوی ترین موجودات در تاریخ زمین یاد شده است. این جانور که بیش از ۱۸۰ تن وزن داشته در حین حمله ابهتی خیره کننده پیدا می کرده و چیزی جلودار آن نبوده است و بی دلیل نیست که عنوان تیانوزاروس برگرفته از واژه لاتین به معنای «مارمولک ستمگر» است.

تحقیقات صورت گرفته توسط دانشمندان در آمریکا که جرئیات آن در نشریه علمی Scientific Reports منتشر شده نشان می دهد «تی رکس» های گوشتخوار بخش حساسی داشته اند که همان پوزه آنهاست که از حیث حساس بودن با سرانگشتان انسان قابل مقایسه است.

این تحقیقات نشان می دهد تی رکس ها اگرچه از پوزه خود برای ساخت آشیانه، مراقبت از تخمها و بررسی محیط اطراف استفاده می کرده اند اما این عضو حساس بدن کارایی مهم دیگری هم داشته است و آن ابراز علاقه به جفت بوده است.

بر اساس یافته های اخیر، این دایناسورهای گوشتخوار و مهاجم از پوزه خود برای ابراز علاقه به جفتشان استفاده می کرده اند.

به گزارش مهر؛ به باور دانشمندان، پوست پوزه این دسته از دایناسورها بسیار حساس بوده است.

مقاله قبلیبقایای هرم باستانی جدیدی در مصر کشف شد
مقاله بعدینام ورزشکاران پارالمپیکی ایران در کتاب گینس ثبت شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.