داور زن ایرانی نامزد انتخاب به عنوان بهترین داور زن جهان در سال ۲۰۲۱ انتخاب شد.

فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار در آستانه نزدیک شدن به پایان سال ۲۰۲۱ میلادی نامزدهای بهترین‌های فوتبال و فوتسال جهان را در سال جاری میلادی انتخاب می‌کند و بر این اساس در بخش بهترین داوران زن، گلاره ناظمی، داور زن ایرانی به عنوان نامزد بهترین داور زن جهان انتخاب شد.

رسانه‌های ورزشی نوشتند؛ نامزدهای بهترین داور فوتبال جهان به شرح زیر هستند: 

آناستازیا پوستوویتووا (روسیه)
استفانی فراپارت (فرانسه)
استر استابلی (سوئیس)
کاترینا مونزول (اوکراین)
شونا شوکرولا (هلند)
ادینا آلوس باتیستا (برزیل)
ماریانا د آلمیدا (آرژانتین)
والریا پالما (شیلی)
کارن دیاز مدینا (مکزیک)
کاترین نسبیت (ایالات متحده آمریکا)
ملیسا بورجس (هندوراس)
سالیما موکانسانگا (روآندا)
برنادت کویمبیرا (مالاوی)
ناظمی گلاره (ایران)
کیت جاسویکز (استرالیا)
یوشیمی یاماشیتا (ژاپن)

سال گذشته استفانی فراپارت داور فرانسوی به عنوان بهترین داور زن جهان انتخاب شد.

مقاله قبلیجمهوری اسلامی و عدم علاقه به بازگشت به برجام
مقاله بعدییک چهره امنیتی: روح الله زم با یک افسر امنیتی رده‌ بالا مبادله شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.