شاید اینکه نقطه‌ای در جهان هستی وجود داشته باشد که بارانی از الماس در آن ببارد، عجیب به نظر برسد، اما این فرضیه اکنون توسط دانشمندان برای سیاره نپتون تایید شده است.

 آیا جایی در جهان وجود دارد که در آن الماس از آسمان بریزد؟ بله، دانشمندان می‌گویند وجود دارد و اکنون توسط آنها تأیید شده است.

پایگاه “ساینس الرت” از مکانی خبر داده است که می‌تواند هزاران قطعه الماس را مستقیما به سوی شما روانه کند. دانشمندان می‌گویند این مکان که چنین پدیده‌ای در آن اتفاق می‌افتد، واقعاً وجود دارد، اما متأسفانه روی زمین نیست و این پدیده در سیاره نپتون رخ می‌دهد.

تاکنون گمانه زنی‌ها بر این بود که سیاره نپتون ویژگی خاصی دارد و آن، بارش هزاران الماس از آسمان بر سطح این سیاره بود.

نپتون به همراه سیاره اورانوس یکی از غول‌های یخی در منظومه شمسی است و به این دلیل چنین نامی دارند که دو لایه بیرونی آنها از ترکیباتی تشکیل شده است که شامل هیدروژن و هلیوم هستند.

رنگ مایل به آبی هر دو سیاره نیز به دلیل ردپای متان در جو آنها است که وجود یخ را درون آنها اثبات می‌کند.

اکنون دانشمندان تایید کرده‌اند که “باران الماس” در این سیاره پدیده‌ای واقعی است.

دلیل این فضیه چیست؟

کارشناسان بر این باورند که گرما و درجه حرارت شدید زیر سطحی در غول‌های یخی، ترکیبات هیدروکربن را از هم جدا می‌کند. به این ترتیب، کربن فشرده می‌شود و به شکل الماس درمی‌آید و بیشتر به سمت هسته سیاره فرو می‌رود.

این نتیجه گیری با استفاده از لیزر اشعه ایکس آزمایشگاه شتاب دهنده ملی “SLAC” موسوم به “LCLS” انجام شد. دانشمندان می‌گویند از آنجا که این سیاره دارای متان است، وقتی تجزیه شود، بارش الماس رخ می‌دهد.

“دومینیک کراوس” فیزیکدان موسسه هلمهولتز-زنتروم درسدن-روسندورف در آلمان گفت: ما اکنون یک رویکرد جدید بسیار امیدوارکننده براساس پراکندگی اشعه ایکس داریم. آزمایش‌های ما پارامترهای مهم مدل را ارائه می‌دهد که در گذشته عدم اطمینان گسترده در مورد آنها وجود داشت.

وی افزود: در مورد غول‌های یخی، ما اکنون می‌دانیم که کربن وقتی از ترکیبات هیدروکربنی جدا می‌شود، تقریباً به طور انحصاری به الماس تبدیل می‌شود و یک شکل انتقالی سیال نمی‌گیرد.

یک مأموریت فضایی در سال 1989 به نام “وویجر 2″(Voyager 2) تنها مرجع دانش انسان از سیاره نپتون بوده است و این یافته جدید موفقیت بزرگی به شمار می‌آید.

به گزارش ایسنا و به نقل از تک‌تایمز، ناسا می‌گوید سیاره نپتون بیش از 30 برابر فاصله خورشید از زمین با ما فاصله دارد و تنها سیاره‌ای است که با چشم غیرمسلح قابل دیدن نیست.

مقاله قبلیفهرست کشورهایی که ورود مسافران آنها به اتحادیه اروپا مجاز است اعلام شد
مقاله بعدیمایک پمپئو از اعضای شورای امنیت سازمان ملل خواست تحریم خرید تسلیحاتی جمهوری اسلامی را تمدید کنند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.