جمی فاکس و بنیسیو دل‌تورو در فیلم «دام» به کارگردانی هارمونی کورین، کارگردان «تعطیلات بهاری» بازی خواهند کرد. احتمال دارد رابرت پتینسن نیز در این فیلم حضور داشته باشد.

 دو بازیگر برنده جایزه اسکار، جمی فاکس و بنیسیو دل‌تورو در یک درام دلهره‌آور جنایی با عنوان «دام» (The Trap) بازی خواهند کرد. در این فیلم که هارمونی کورین، سازنده «تعطیلات بهاری» (Spring Breakers)  فیلم‌نامه‌اش را نوشته است و آن را کارگردانی خواهد کرد، این دو بازیگر در یک ماجرای پیچیده انتقامجویی درگیر می‌شوند.

داستان «دام» در ایالت‌های جنوبی آمریکا می‌گذرد و قهرمانان آن دو دوست دوران کودکی هستند که اکنون به آستانه چهل سالگی رسیده‌اند. یکی از این دو نفر بسیار موفق و مرفه است و دیگری بیشتر عمر خود را پشت میله‌های زندان سپری کرده و هنگامی که از زندان آزاد می‌شود برای تسویه حساب به نزد دوست قدیمی خود می‌رود. 

در همین حال گاردین روز چهارشنبه خبر داد که احتمالاً رابرت پتینسن، بازیگر مجموعه «گرگ‌و‌میش» و فیلم‌های «نقشه‌هایی برای ستارگان» و «جهان‌شهر» دیوید کراننبرگ نیز در فیلم «دام» بازی خواهد کرد.

به ‌نوشته گاردین، رابرت پتینسن مدتی پیش گفته است: «من ممکن است کار مشترکی با هارمونی کورین داشته باشم که از 17 سالگی آرزوی کار کردن با او را داشته‌ام (پتینسن اکنون 28 سال دارد) … من مدام از او پرسیده‌ام که فیلم تازه‌اش درباره چیست ولی او جواب مرا نداده است.»

فیلم‌برداری «دام» قرار است در زمستان اوایل سال آینده میلادی انجام شود.

جمی فاکس متولد 1967 در تگزاس از 25 سالگی وارد حرفه بازیگری شده و در فیلم ‌هایی مانند «علی»، «هم‌دست»، «قلمروی پادشاهی»، «جانگو زنجیر گسیخته» و «سقوط کاخ سفید» بازی کرده است. وی در سال 2004 برای بازی ایفای نقش ری چارلز موسیقیدان در فیلم «ری» برنده جایزه اسکار بازیگر مرد نقش اصلی شد.

به‌ گزارش آنا به‌نقل از هالیوود ریپورتر، بنیسیو دل‌تورو متولد 1967 در پورتوریکو، بازیگری حرفه‌ای را از بیست سالگی شروع کرد. از جمله فیلم‌هایی که دل‌تورو در آنها بازی کرده می‌توان به «جواز کشتن»، «دونده سرخپوست»، «مظنونان همیشگی»، «ترس و غارت در لاس‌وگاس»، «21 گرم»، «چه»، «مرد گرگ‌نما»‌ و «نگهبانان کهکشان»، «وحشی‌ها» و فیلم «ترافیک» استیون سودربرگ که برای آن در سال 2000 برنده اسکار بهترین بازیگر مرد نقش مکمل شد، اشاره کرد. دل‌تورو در ماه‌های آینده با «اسکوبار: بهشت گمشده»، «گناه ذاتی»، «پروژه بدون عنوان ترنس مالیک»، «شاهزاده کوچک» و «سیکاریو» روی پرده حضور خواهد داشت.

مقاله قبلیتوافق خوب ، توافق بد !!
مقاله بعدیمذاکرات جدید میان نمایندگان ایران با کشورهای ١+۵ امروز آغاز شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.