گروه دولت اسلامی موسوم به داعش، فیلمی ویدیویی منتشر کرد که در آن اعدام دستکم ۲۸ نفر را نشان می‌دهد. این گروه می‌گوید قربانیان مسیحیان اتیوپیایی هستند که پس از «مخالفت با پذیرش اسلام یا پرداخت جزیه» در لیبی اعدام شدند.

این ویدیو که در سایت‌های نشر دهنده اخبار گروه‌های تندرو با عنوان «برای این که به یقین برسند» منتشر شده، اعدام ۱۲ نفر را از راه سر بریدنشان در ساحل دریا نشان می‌دهد در حالی که ۱۶ نفر دیگر با شلیک گلوله به سرشان در منطقه‌ای بیابانی اعدام می‌شوند.

در این ویدیوی ۲۹ دقیقه‌ای آمده است که گروه داعش به مسیحییان در مناطق تحت تصرف خود به ویژه در سوریه و عراق آزادی انتخاب میان «پرداخت جزیه، گرویدن به اسلام یا تیغ شمشیر» را می‌دهد.

داعش همچنین تصاویری از منهدم کردن کلیساها، آرامگاه‌های مسیحی، مجسمه‌ها، نمادهای دینی و صلیب‌ها در مناطقی که طبق ویدیو در شهر عراقی موصل قرار دارند، منتشر کرده است. این گروه تندرو مدعی شده است که این ویرانی‌ها پس از آن صورت گرفت که ساکنان مسیحی گزینه‌های پراخت جزیه یا گرویدن به اسلام را رد کردند.

یکی از مردان در ویدیو می‌گوید که «این سرزمین خلافت در لیبی است که در آن از مسیحی‌یان دعوت می‌شود تا به اسلام بگرایند.» او این سخن را هنگام انتشار تصاویری می‌گوید که مدعی شده گرویدن مسیحیان آفریقایی به اسلام را نشان می‌دهد. این مرد در عین حال هشدار می‌دهد: «هر کس اسلام را نپذیرفت باید منظر تیغ شمشیر باشد.»

o-ISIS-570 (1)

پس از آن ویدیو ۱۶ نفر را نشان می‌دهد که لباس مشکی به تن دارند و در منطقه‌ای بیابانی در کنار افرادی که لباس نظامی به تن دارند و اسلحه به دست گرفته‌اند، راه می‌روند. در حالی که ۱۲ نفر دیگر در کنار مردانی که لباس نظامی به تن دارند، در کنار ساحل دریا راه می‌روند.

داعش می‌گوید که منطقه بیابانی در «ولایت فزان» در جنوب مرکز لیبی قرار دارد در حالی که منطقه ساحلی در «ولایت برقه» در شرق کشور است.

یکی نیروهای داعش در منطقه بیابانی در حالی که یک کلت کمری به طرف دوربین گرفته بود به زبان انگلیسی گفت: «ای امت صلیب، این ماییم که باز گشتیم تا به شما بگوییم که خون مسلمانان ارزان نیست.»

سپس دیگر نیروهای داعش به همراه او به سمت سر مردانی که به زانو افتاده بودند، شلیک کردند.

اما در کنار ساحل، نیروهای داعش اقدام به نشست بر روی کمر مردانی کردند که به زان افتاده بودند و در میان فریاد قربانیان سر آن‌ها را از تنشان جدا کردند.

بنا بر این ویدیو، کشته شدگان از پیروان «کلیسای اتیوپیایی» هستند.

گروه داعش فوریه گذشته ویدیویی از اعدام ۲۱ گروگان مصری را منتشر کردند که اکثر آن‌ها قبطی بودند.

مقاله قبلینکته هائی پیرامون احتمال تجدید رابطه دوستی میان ایران و آمریکا!
مقاله بعدیلیام نیسون قصه تک‌تیرانداز ایرلندی را فیلم می‌کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.