در پی بالاگرفتن اعتراض‌ها نسبت به غیبت هر گونه غیرسفیدپوست در میان نامزدهای جوایز اسکار، داستین هافمن و ویل اسمیت بازیگران آمریکایی نیز به منتقدان پیوستند.

 داستین هافمن گفته است که به باور او اسکار به نوعی نژادپرستی ناخودآگاه تنزل یافته است و ویل اسمیت هم اعلام کرده است که در مراسم اسکار شرکت نخواهد کرد.

امسال برای دومین سال پیاپی هیچ بازیگر سیاهپوست یا اقلیت نژادی دیگری در میان چهار رشته بازیگری اسکار نامزد نشده است.

داستین هافمن که برای اهدای جایزه‌ای ویژه به بیلی کانلی در مراسم جوایز ملی تلویزیونی در بریتانیا به سر می برد، به بی بی سی گفت که به رسمیت نشناختن بازیگران سیاهپوست، بخشی از مشکلی وسیع تر در آمریکاست.

پیشتر، جرج کلونی نیز آکادمی علوم و هنرهای سینمایی را متهم کرده بود که در جهت غلط حرکت می‌کند.

با این حال، شریل بون ایزاکز، رئیس آکادمی در بیانیه ای نوشته است که طی چهار سال گذشته در شرایط عضویت در آکادمی تغییراتی داده شده است تا تنوع کافی در میان اعضا تضمین شود، ولی این تغییرات سرعت کافی نداشته است.

۶۳۰۰ عضو آکادمی که از میان اعضای فعال در صنعت سینما انتخاب می‌شوند، هر سال درباره نامزدهای جوایز اسکار رای می دهند.

به گزارش بی بی سی، مراسم اسکار شامگاه یکشنبه ۲۸ فوریه در لس آنجلس برگزار خواهد شد.

مقاله قبلیتصاویری از ورود امیرحکمتی و عابدینی به امریکا
مقاله بعدیمفتی اعظم سعودی: شطرنج “حرام و اتلاف وقت” است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.