داستان فیلم ترسناک «جن گیر» به کارگردانی ویلیام فریدکین که در دهه ۷۰ میلادی با استقبال خوبی روبرو شد این بار دست مایه ساخت فیلم جدید کمپانی سامیت اینترتینمنت قرار می گیرد.

 دنیس وایدمایر و کوین کولش در قرارداد جدید خود کارگردانی و بازنویسی فیلم «خاطرات جن گیری» را بر عهده گرفتند.

ماجرای این فیلم که بر اساس یک اتفاق واقعی نوشته شده و در دهه ۷۰ میلادی نیز دست مایه ساخت فیلم «جن گیر» شد، به داستان خاطرات یک زن جوان می پردازد که تازه دوره های توانبخشی خود را طی کرده و در راه یافتن علت رفتار خشونت آمیز برادرش به ارتباط خانواده اش با مشهورترین ماجرای جن گیری تاریخ پی می برد.

این تیم دونفره پیش از این نیز در فیلم ترسناک «چشمان درخشان» نیز همکاری کرده بودند. «چشمان درخشان» ماجرای تلاش های یک بازیگر زن برای پیوستن به هالیوود است که سرانجام منجر به مرگش می شود.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، قرار است مایک فلانگان و جف هاوارد پیش نویس این داستان را آماده کنند و روی لی، داگ دیویدسون و سانی مالی تهیه کنندگان این فیلم خواهند بود.

مقاله قبلیاعدام قرون وسطایی و ضدبشری ۴ زندانی در زندان میناب
مقاله بعدیتصاویر رکوردشکنی دخترایرانی در دریای خزر
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.