داریوش مهرجویی گفت از بیمارستانی که خواهرش ژیلا مهرجویی در آن بستری بود و پزشک معالجش در محاکم قضایی شکایت خواهد کرد.

 این کارگردان سینمای ایران که به‌شدت از درگذشت خواهرش متاثر است، گفت: «خواهرم مشکلش طوری نبود که حتما عمل شود، اما پزشک معالج برای اینکه پول خودش را بگیرد، این کار را کرد.»

مهرجویی ادامه داد: «ژیلا می‌توانست سال‌ها زندگی کند و به مرگ طبیعی از دنیا برود، اما متاسفانه عملش کردند و چند روز پس از عمل هم در همان بیمارستان ساعت 6 صبح کسی حواسش به او نبوده است و دچار افت فشار می‌شود و از دنیا می‌رود. به همین دلیل من به خاطر سهل‌انگاری دکتر جراح قلب و بیمارستان از آن‌ها به دادگاه شکایت خواهم کرد.»

مهرجویی در مراسم یادبود خواهرش ژیلا مهرجویی طراح صحنه و لباس سینمای ایران هم به‌شدت از وضعیت آلودگی هوا شکایت کرد و گفت: «آلودگی هوا همه را دارد می‌کشد. رئیس محیط زیست این مملکت باید به ما جواب بدهد نه اینکه فقط حرف بزند. شهردار عزیز کاری بکن همه دارند می‌میرند.»

به گزارش ایسنا، ژیلا مهرجویی طراح صحنه و لباس سینمای ایران به‌ تازگی بر اثر افت فشار پس از عمل جراحی قلب در یکی از بیمارستان‌های تهران از دنیا رفت.

مقاله قبلیمتن کامل نامه احمدی‌نژاد به روحانی برای دعوت به یک مناظره
مقاله بعدیقهرمان سوئد، نمی تواند در مسابقات قهرمانی اروپا شرکت کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.