با دعوت بری مارو نویسنده و کارگردان فیلم «Smitten» دارن کریس به جمع بازیگران آن می پیوندد.

 بری مارو نویسنده فیلمنامه «مرد بارانی» که در سال ۱۹۸۹ به خاطر آن برنده جایزه اسکار شد، قصد دارد با ساخت یک کمدی عاشقانه وارد دنیای کارگردانی شود. مارو در اولین تجربه کارگردانی خود از دارن کریس برای بازی در فیلمش استفاده می کند.

دارن کریس خواننده، بازیگر و ترانه سرای آمریکایی امسال برای ترانه «این بار» برای مجموعه کمدی «Glee» نامزد جایزه امی شد.

دارن کریس در زمینه دوبلوری نیز فعالیت می کند و در انیمیشن «قصه شاهزاده کاگویا» به جای شخصیت سوته مارو و «باد می وزد» به جای کاتایاما صحبت کرده است.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، فیلم «Smitten» که فیلمنامه آن را نیز خود مارو نوشته است به داستان مدیر جوان یک کمپانی مد می پردازد که توسط مافیا ربوده شده و به کوه های آلپ برده می شود. این فیلم به تهیه کنندگی جولیا راسک و دیوید نیکولاس و مارو قرار است در ایتالیا فیلمبرداری شود. دراین فیلم مادالینا گینا، و آنجلا مولینا نیز به ایفای نقش می پردازند.

مقاله قبلینگاه کارشناسی به فیلم «نابودگر»؛ مراقب خطرات هوش مصنوعی باشیم
مقاله بعدیفیلمی که سومین فیلم پرفروش دنیا شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.