جلسه رسیدگی به اتهام‌های نرگس محمدی، نائب رییس کانون مدافعان حقوق بشر صبح روز چهارشنبه، اول اردیبهشت ماه 1395 در شبعه 15 دادگاه انقلاب اسلامی تهران به ریاست قاضی صلواتی برگزار شد.

 جلسه رسیدگی به اتهام‌های خانم محمدی که در گذشته برای چندین مرتبه به تعویق افتاده بود، امروز با حضور وکلایش و به‌صورت غیرعلنی برگزار شد.

نرگس محمدی که به دو بیماری آمبولی ریه و فلج عضلانی مبتلا است از زندان اوین به جلسه دادگاه انتقال داده شد.

تقی رحمانی، همسر خانم محمدی با اشاره به اینکه همسرش در حال حاضر، دوران محکومیت شش ساله‌اش را می‌گذارند، گفت که خانم محمدی با توجه به طی کردن بخشی از محکومیتش و همچنین بیماری‌اش، شامل آزادی مشروط می‌شود که تا کنون این آزادی از وی سلب شده است.

آقای رحمانی در ادامه سخنان خود با طرح این سؤال گفت: «چرا باید یک فعال حقوق بشر در زندان باشد و بالاتر آنکه چرا باید او از مداوا و امکان تماس تلفنی با فرزندانش محروم باشد؟»

فرزندان خردسال نرگس محمدی پس از بازداشت این مدافع حقوق بشر از ده ماه پیش به نزد پدرشان در فرانسه رفته‌اند. البته در چهاردهم فروردین ماه 1395 مقام‌های مسئول در قوه قضاییه پس از گذشت ده ماه به نرگس محمدی اجازه دادند تا برای اولین مرتبه با فرزندان خردسالش به‌صورت تلفنی صحبت کند.

 به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کانون مدافعان حقوق بشر، دادگاه نرگس محمدی در حالی برگزار شده است که بسیاری از نهادهای حقوق بشری از جمله سازمان عفو بین‌الملل و انجمن قلم بین‌الملل، به‌مناسبت سال‌روز تولد این مدافع حقوق بشر که اول اردیبهشت ماه است، در بیانیه‌ها یا نامه‌های جداگانه‌ای خطاب به مقام رهبری جمهوری اسلامی ایران و رئیس قوه قضائیه، آزادی او را خواستار شده‌اند.

مقاله قبلیکشته شدن دو تکاور ارتش در سوریه
مقاله بعدیخارج کردن کلیه امید کوکبی به علت ابتلا به سرطان در زندان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.