حجت کرمانی، وکیل پرونده دکتر سیدمحمدرضا خاتمی، دبیرکل سابق جبهه مشارکت، اعلام کرد: جلسه دادگاه دکتر سیدمحمدرضا خاتمی به طور علنی با حضور جمعی از شخصیت های سیاسی، اصحاب رسانه و نماینده دادستان برگزار شد و کیفرخواست از سوی نماینده محترم دادستان قرائت شد.”

به گزارش جماران ایرادات شکلی از سوی وکلای پرونده مطرح شد؛ اما دادگاه آن ایرادات را نپذیرفت و رسیدگی ماهوی را آغاز کرد که به دلیل طولانی بودن دفاعیات دکتر خاتمی، مقرر شد تا وقت رسیدگی تجدید شود و مسلماً بعد از تعیین وقت، به آقای خاتمی و وکلای پرونده ابلاغ خواهد شد.

اواسط آبان ماه سال 1397محمدرضا خاتمی در مصاحبه‌ای با برنامه “رودر رو” که در شبکه ویدئویی آپارات قابل دسترسی است، بیان کرد که در سال ۸۸ هشت میلیون رای در ستاد انتخاباتی وزارت کشور به صندوق‌ها اضافه شده است.

خاتمی در ادامه این مصاحبه گفت این اطلاعات را “به نقل از منابع مطلع” جناح اصولگرا در ایران به دست آورده است. او در آن برنامه، انتخابات بحث‌برانگیز ریاست جمهوری ۱۳۸۸ را که محمود احمدی نژاد در آن برنده اعلام شد، “کودتای انتخاباتی” خواند.

مقاله قبلیقطب‌زاده در وزارت خارجه؛ گفت‌وگو با اردشیر هوشی، بخش سوم
مقاله بعدیواکنش فرانسه به ویدئوی منتشر شده از ابوبکر بغدادی؛ به همراه فیلم سخنرانی
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده