محرومیت درمان امید بهروزی از وکلای زندانی دراویش گنابادی که به دلیل الزام مقامات قضایی و زندان مبنی بر استفاده از لباس زندان صورت گرفته سبب شدت یافتن بیماری‌های متعدد وی شده است.

وکیل زندانی دراویش که به تازگی از بند ۳۵۰ اوین به بند زندانیان عادی اوین منتقل شده است، نزدیک به دو سال است که با وجود بیماری‌های متعدد از جمله درد گردن، آرتروز و کاهش شدید شنوایی گوش چپ، از اعزام وی به مراکز درمانی خارج از زندان ممانعت شده است. این اقدام سبب تشدید درد و بیماری این وکیل دادگستری شده است.

اعزام‌های این درویش زندانی که به دلیل امتناع وی از استفاده از لباس زندان و دست‌بند که توسط دستور قاضی صلواتی برای دراویش زندانی الزامی شد. صبح امروز معاونت دادستانی تهران، آقای خدابخشی در پاسخ به پیگیری خانواده این زندانی جهت درمان به آن‌ها گفته است که: «تازمانی که لباس زندان نپوشند، درخواست‌های درمانی شما فقط بایگانی خواهد شد»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از مجذوبان نور، یادآور می‌شود اسفند سال گذشته همین مساله الزام در پوشیدن لباس زندان برای دراویش زندانی و به تبع آن توقف طولانی مدت درمان، وضعیت جسمی سه تن دیگر از دراویش را تا حدی به وخامت کشاند که به اعتصاب غذای خانگی ۵۰۰۰ درویش و تجمع گسترده دراویش در مقابل دادستانی تهران با خواسته انتقال آن‌ها به مراکز درمانی منجر شد.

شنوایی گوش چپ امید بهروزی به علت ضربه‌ای که در جریان دستگیری وی توسط نیروهای امنیتی و لباس شخصی در فلکه گلسرخ شیراز به سر و گردنش وارد آمد دچار کاهش شدیدی شده است. همچنین آرتروز مهر‌های ۴ و ۵ گردن وی نیز در نتیجه درد گوش بوجود آمده است که این آسیب در شرایط نامناسب سلول انفرادی بند ۲۴۰ اوین و سرمای بیش از حد آنجا، رو به وخامت گرایید.

این وکیل دادگستری که پروانه وکالت وی در جریان دفاع از دراویش باطل شد، با حکم قاضی صلواتی به هفت سال و شش ماه حبس تعزیری محکوم شده است.

سند زیر آخرین اعزام این درویش و وکیل دادگستری را نشان می دهد که در سال ۹۱ انجام شد. همان طور که ملاحظه می شود در هر دو برگه اعزام، پزشک مغز و اعصاب و همچنین گوش حلق و بینی بر انجام آزمایش و مراجعه مجدد تاکید کرده‌اند، اما از آن زمان تا کنون تمام اعزام‌های این زندانی لغو و از درمان محروم مانده است.

o_1

001200

مقاله قبلیمرسدس‌بنز سی.ال.اس جدید با امکانات خیره‌کننده
مقاله بعدی«اما واتسون» هم خندید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.