تیم ملی والیبال ایران که دومین حضورش در مرحله نهایی لیگ ملت‌ها را تجربه می‌کند امیدوار است این بار تاریخ‌سازی کند و برای نخستین بار یکی از سکوهای برتر را به خود اختصاص دهد.

مرحله مقدماتی لیگ ملت های والیبال روز جمعه ۱۰ خرداد ماه سال جاری با حضور شانزده تیم آرژانتین، استرالیا، برزیل، بلغارستان، کانادا، چین، فرانسه، آلمان، ایران، ایتالیا، ژاپن، لهستان، پرتغال، روسیه، صربستان و آمریکا آغاز شد و در پایان شاگردان ایگور کولاکوویچ موفق شدند با کسب ۱۲ پیروزی و ۳۶ امتیاز در جایگاه دوم جدول رده بندی به کار خود در این مرحله پایان دهند و راهی دور نهایی شوند.

* اتکا به ستارگان
پیش از اعزام تیم ملی به رقابت ها به اعتقاد برخی کارشناسان و اهالی والیبال، لیگ ملت‌ها فرصتی برای به کار گیری بازیکنان جوان بود تا به تجربه آنها اندوخته شود و بازیکنان اصلی نیز استراحت کنند که برای رویدادهای مهمی از جمله انتخابی المپیک آماده و به دور از مصدومیت باشند. اما برخلاف این دیدگاه ها، سرمربی تیم ملی والیبال با ترکیب اصلی مسابقات را آغاز کرد و نگاه او برخلاف منتقدان کسب نتیجه در این رویداد بود. سرمربی صربستانی ایران گام محکمی در مسابقات برداشت و موفق شد با در اختیار داشتن ستاره های تیم ملی پس از سال ۲۰۱۴ برای دومین بار والیبال ایران را راهی دور نهایی کنند.

* جوانانی که دیر درخشیدند
پس از پیروزی تیم ملی برابر صربستان در نخستین بازی هفته پنجم صعود ایران به مرحله نهایی با میزبانی شیکاگو قطعی شد تا ایگور در دو بازی باقی مانده با خیالی آسوده به جوانان اعتماد کنند. جوانانی که در بازی برابر بلغارستان پاسخ اعتماد سرمربی را دادند و با شکست تیم میزبان نوید بخش روزهای خوبی را برای والیبال ایران دادند و البته افسوس اینکه چرا سرمربی زودتر از اینها به این جوانان اعتماد نکرد. جوانان با انگیزه ای که بسیار دیر به آنها فرصتی برای درخشش داده شد.

* انگیزه و تجربه دو سلاح ایگور
حال تیم ملی ایران با اتکا به ستاره هایی همچون سعید معروف، سید محمد موسوی، پوریا فیاضی، میلاد عبادی پور، امیر غفور، علی شفیعی و جوانان با انگیزه ای مانند علی اصغر مجرد، جواد کریمی، پوریا یلی، محمدرضا حضرت پور و موذن راهی فینال شده اند تا آنجا بتوانند برای نخستین بار در اقدامی تاریخی والیبال ایران را بر روی سکوی لیگ جهانی قرار دهند. انگیزه و تجربه دو سلاح قدرتمندی است که در دستان ایگور وجود دارد و باید دید چگونه از آنها بهره خواهد برد.

* سکوی دلاری
تاریخ سازی با قرار گرفتن بر روی سکو شکل خواهد گرفت، سکویی که علاوه بر تاریخ سازی از نظر مالی نیز منافع بسیاری برای والیبال ایران خواهد داشت. طبق اعلام فدراسیون جهانی حدود ۶ میلیون دلار برای تیم های برتر در نظر گرفته شده است که سهم تیم نخست یک میلیون دلار، تیم دوم ۵۰۰ هزار دلار، تیم سوم ۳۰۰ هزار دلار، تیم چهارم ۱۵۰۰۰۰ دلار، تیم های پنجم و ششم ۷۵۰۰۰ دلار خواهد بود. تیم ملی والیبال ایران تنها یک بار به همراه کواچ در سال ۲۰۱۴ در مرحله نهایی حضور و در یک قدمی سکو در جایگاه چهارم قرار گرفت.

به گزارش مهر؛ به هر ترتیب تیم ملی والیبال ایران با قرار گرفتن در جایگاه دومی مرحله مقدماتی به مرحله نهایی صعود کرده است تا در این مرحله با تیم های لهستان، برزیل، آمریکا، روسیه و فرانسه برای کسب سکوی نخست رقابت کند. شاید دیگر چنین فرصتی برای والیبال ایران پیش نیاید و حال که تیم ملی با تمام توانش پا در چنین رویدادی گذاشت و سرمربی تیم ملی ریسک تمام آسیب ها و مصدومیت ها را به جان خرید سکوی قهرمانی می تواند نتیجه ای قابل قبول باشد.

مقاله قبلیپنجاه و چهارمین «کارلووی واری» با تجلیل از جولین مور کلید خورد
مقاله بعدیرئیس موساد : جمهوری اسلامی ٣٠٠ مأمور خود را به آفریقا فرستاده است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.