وکیل بند «بند ویژه روحانیت» زندان اوین، از شدت فشارهای وارده در دادگاه ویژه روحانیت تهران، دست به خودکشی زد.

به گزارش سحام، حجت‌الاسلام «حسین غلامی»، وکیلِ بند «بند ویژه روحانیت» زندان اوین، که به دلیل برخی مشکلات مالی در زندان بود، به دلیل بی‌عدالتی‌های مرسوم در دادگاه ویژه روحانیت تهران، از طریق اقدام به «پاره کردن رگ دست» خودکشی کرد.

«حسین غلامی» که به دلیل خانواده پرجمعیت خود، در مشکلات عدیده مالی گرفتار شده است، پس از اقدام به خودکشی، سریعا توسط ماموران این دادگاه به بیمارستان طالقانی تهران منتقل و تحت معالجه قرار گرفته است.

وی پس از عمل جراحی و مسدود کردن پارگی رگ‌ها به زندان اوین منتقل شد و از بند ویژه روحانیت این زندان، به بند دیگری انتقال یافت.

آقای غلامی مدت دو روز است که در اعتصاب غذا به سر می‌برد.

گفتنی است دادگاه ویژه روحانیت تهران، دادگاهی مخوف و امنیتی است که تنها برخی از وکلای روحانی مورد تایید این دادگاه، توانایی ورود به آن را دارند. این وکلا باید توسط دستگاه‌های امنیتی و ریاست دادگاه ویژه روحانیت تهران تایید شوند تا بتوانند وکالت پرونده‌های روحانیون را برعهده گیرند.

این دادگاه به طور مستقیم تحت فرمان رهبری عمل می‌کند و بازوی قضایی و اجرایی بیت رهبری برای فشار بر روحانیون دگراندیش و منتقد رهبری محسوب می‌شود.

بسیاری از حقوق‌دانان و صاحب‌نظران معتقدند دادگاه‌هایی چون دادگاه انقلاب و دادگاه ویژه روحانیت غیرقانونی هستند و باید منحل شده تا جرایم سیاسی با حضور هیئت منصفه در دادگاه‌های عمومی رسیدگی گردد؛ امری که اصل ۱۶۸ قانون اساسی نیز به آن اصرار دارد و «مهدی کروبی» یکی از رهبران محصور جنبش سبز نیز خواستار اجرای آن اصل درباره خود شده است، اما حاکمیت به دلیل ترس از عواقب اجرای این مهم، تاکنون از اجرای این اصل مهم قانون اساسی استنکاف ورزیده است.

مقاله قبلی«کریستوف والتس» رئیس هیئت داوران جشنواره زوریخ شد
مقاله بعدیدستگیری احمد ابراهیم المُغَسِل و جمهوری اسلامی؛ نوشتاری از فرامرز دادرس، کارشناس اطلاعاتی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.