رضا انتصاری از دراویش زندانی محبوس در بند ۸ زندان اوین، به دلیل اجبار مسئولین زندان مبنی بر استفاده از لباس فرم زندان، از حضور در سالن ملاقات خودداری کرد.

 رضا انتصاری که بیش از یک ماه است به همراه فرشید یداللهی از دیگر دراویش زندانی به بند زندانیان عمومی منتقل شده است، صبح روز چهارشنبه به علت اجبار مسئولین زندان اوین بر پوشیدن لباس فرم زندانیان، این اقدام را خلاف قوانین و آیین نامه‌های زندان دانست، و از حضور در سالن ملاقات امتناع کرد.

گفتنی است بر طبق آیین نامه شورای طبقه بندی زندان استفاده از لباس زندان برای زندانیان سیاسی عقیدتی مجاز نیست.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از مجذوبان نور، یاد آور می‌شود رضا انتصاری به همراه فرشید یداللهی در اسفند ماه گذشته در پی تحصن و اعتراض برای رسیدگی درمانی به دراویش بیمار همبندی خود، به طور ناگهانی به زندان رجایی شهر کرج تبعید شدند، حدود یک ماه است که علی رغم وعده مسئولین برای بازگشت آن‌ها به بند ۳۵۰ اوین، آن‌ها را به طور جداگانه به بند‌های هفت و هشت زندان اوین که بند زندانیان با جرایم عمومی می‌باشد، منتقل کرده‌اند که این اقدام نیز با آیین نامه سازمان زندان‌ها مبنی بر تفکیک زندانیان بر اساس جرایم نیز سازگار نیست.

رضا انتصاری خبرنگار خراجی صدا سیما است که در سال ۸۸ اخراج و هم اکنون به علت تهیه مستند و فعالیت در سایت مجذوبان نور، به هشت سال و نیم زندان محکوم شده است.

مقاله قبلیجاده ی بهشت ، جاده ی جهنم !!
مقاله بعدییورش وحشیانه گارد زندان به بند زندانیان بی دفاع در زندان مرکزی زاهدان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.