مادر آتنا دائمی، فعال حقوق مدنی زندانی گفت فرزندش روز (دوشنبه سوم مهرماه) باید در بیمارستان امام خمینی تحت عمل جراحی کیسه صفرار  قرار می‌گرفت اما به دلیل دستور رییس زندان برای داشتن دستبند و پابند در تمام طول زمان حضور در بیمارستان، این زندانی با بستری شدن خود به این شکل موافقت نکرده و مجددا به زندان اوین بازگشته است. به گفته مادر آتنا دائمی او نیاز به عمل جراحی فوری در ناحیه کیسه صفرا دارد. همچنین رییس زندان او را از داشتن همراه و ملاقات نیز محروم کرده بود.

معصومه نعمتی با اظهار نگرانی از وضعیت فرزندش گفت: «او طبق گفته پزشکان باید سریعا عمل جراحی شود. من متوجه نمی‌شوم یک زندانی که برای عقیده‌اش به زندان رفته چگونه ممکن است از روی تخت بیمارستان فرار کند؟ به کجا می‌تواند فرار کند؟»

معصوممه نعمتی گفت: «به درخواست زندان که فقط گفته بودند باید از بیمارستان امام  وقت جراحی بگیریم، این وقت را گرفتیم و امروز صبح آتنا را به بیمارستان آوردند اما در مرحله پذیرش متوجه شدیم که چهارمحالی، رییس زندان در برگه پذیرش دستور داده آتنا باید دارای دستبند و پابند باشد. آتنا گفت او یک زندانی عقیدتی است، فرار نمی‌کند و برای جراحی به این‌جا آمده اما گفتند دستور است و باید اجرا شود. آتنا هم قبول نکرد و ماموران او را به زندان بازگرداندند.»

مادر این زندانی به قول شفاهی حاج مرادی، نماینده دادستان تهران نیز اشاره کرد و گفت: «دیروز یکشنبه پدر آتنا به دیدار حاج مرادی رفته بود، ایشان  شفاها قول داده بود که به او دستبند و پابند نمی‌زنند و حتی می‌تواند ملاقات و همراه هم داشته باشد. امروز پس از بازگشت آتنا به زندان، پدرش مجددا به دادستانی رفت اما در آن‌جا به او گفتند کاری نمی‌توانند انجام دهند و دستور رییس زندان باید اجرا شود.»

به کزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ زندانیان سیاسی و عقیدتی زیادی در طی سال‌های اخیر برای داشتن پابند و دستبند در زمان انتقال به بیمارستان برای معاینه و یا عمل جراحی اعتراض کرده و از انجام معاینات پزشکی به این شکل خودداری کرده‌اند. آن‌ها این رفتار را غیرانسانی می‌دانند.

مقاله قبلیتفتیش عقاید و تبعیض مذهبی در آموزش‌عالی
مقاله بعدیبرکناری به خاطر انتشار چند عکس؟
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.