دو درویش زندانی در نامه‌ای به رئیس زندان فشافویه با اعلام حمایت از درویشانی که در آمار روزانه‌ی زندان شرکت نمی‌کنند گفته‌اند مادامی که قانون تفکیک جرائم در مورد درویشان زندانی اعمال نشود از حضور در آمار خودداری می‌کنند.

صالح‌الدین مرادی و محمدرضا درویشی، دو درویش محبوس در سالن ۹ تیپ ۱ زندان فشافویه به رئیس زندان گفته‌اند تجمیع درویشان زندانی در یک بند خواسته‌ای مطابق قانون است که مسئولان زندان زیر پا گذاشته‌اند.

درویشان زندانی پس از سرکوب سنگین روز هفتم شهریورماه توسط نیروهای گارد زندان، در میان زندانیان جرائم مواد مخدر و سرقت و قتل پراکنده شده و از نظر سلامت جسم و روان در معرض خطرهای جدی هستند.

از سوی دیگر مسئولان زندان فشافویه با حضور در جمع زندانیان، ۱۳ درویشی را که از حضور در آمار خودداری کرده‌اند «شورشی» نامیده و گفته‌اند «عواقب این شورش بر عهده‌ی دراویش خواهد بود».

درویشان زندانی با قانونی خواندن اعتراض خود، سخنرانی رئیس و مجموعه مسئولان زندان فشافویه در میان زندانیان را فرار به جلو توصیف کرده و می‌گویند که مسئولان زندان با تحریک زندانیان در پی ایجاد درگیری و سرکوب دوباره‌ی درویشان هستند.

پیش‌تر دو زندانی درویش که اعلام کرده بودند در اعتراض به اجرایی نشدن آیین‌نامه اجرایی زندان‌ها از شرکت در آمار خودداری می‌کنند از سوی زندانیان مورد ضرب و جرح قرار گرفته بودند. ضرب و جرحی که گفته می‌شود به تحریک و با حمایت مسئولان زندان فشافویه انجام شده است.

اینک ۱۳ درویش زندانی به نام‌های احمد ایرانی‌خواه، سعید دوراندیش، سخاوت سلیمی، اکبر داداشی، صالح‌الدین مرادی، سعید سلطانپور، محمدرضا درویشی، مجید رشیدی، بابک مرادی، مجید مرادی، فرنام فرهنگ، محسن نوروزی و حیدر تیموری در اعتراض به اجرایی نشدن مصوبات آیین‌نامه اجرایی زندان‌ها در آمارگیری زندان شرکت نمی‌کنند.

به گزارش مجذوبان نور؛ ماده ۶۵ این آیین‌نامه می‌گوید: «زندانیان حسب سابقه، سن، جنسیت، نوع جرم، تابعیت، مدت مجازات، وضع جسمانی و روانی و چگونگی شخصیت و استعداد به يكی از قسمت‌های زندان يا مؤسسات تأمینی و تربیتی معرفی می‌شوند».

مقاله قبلیاحتمال حمله‌ی گسترده به درویشان زندانی در زندان فشافویه
مقاله بعدیمل گیبسون با «مگس‌های سیاه» همراه می‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.