فدراسیون بین‌المللی فوتبال در اقدامی ارزشمند نام معجول «خلیج ع ر ب ی» را به خلیج فارس تغییر داد.

 شب گذشته فدراسیون بین‌المللی فوتبال(Fifa) در اقدامی منطقی نام معجول «خلیج ع ر ب ی» را از تمام نقشه‌ها، قسمت‌ها و حتی خبرهای خود حذف کرد و واژه «خلیج فارس» را جایگزین آن کرد.

این اقدام ارزشمند به شدت مورد توجه مردم ایران قرار گرفت و از سوی دیگر خشم کشورهای عربی حوزه خلیج فارس را علیه سپ بلاتر، رئیس فیفا در بر داشت. امارات متحده عربی که نام لیگ کشور خود را به «خلیج ع ر ب ی» تغییر داده بود، یکی از معترضان اصلی به این کار فیفا بود.

این در حالی است که فدراسیون فوتبال ایران از زمان اجرای این کار توسط اماراتی‌ها با ارسال نامه‌های مختلف اعتراض خود را در خصوص این نام ‌گذاری دروغین به فیفا اعلام کرده بود تا سرانجام فیفا حقانیت ایران را در این مسیر تأیید کند.

فیفا با تأیید نام خلیج فارس بار دیگر رسوایی کشورهای عربی را که قصد داشتند به تحریف تاریخ و نام خلیج همیشه فارس بپردازند را به دنیا نشان داد.

به گزارش فارس،در زیر نقشه‌های کشورهای حوزه خلیج فارس که در سایت فیفا درج شده با نام خلیج فارس در حاشیه آن به چشم می‌خورد.

مقاله قبلیایران: 25 سال پس از اعدام های 1367 هنوز اثری از عدالت نیست
مقاله بعدیهشدار و شروط روحانی خطاب به غرب پیش از سفر به نیویورک
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.