گزارش جدید نشان می‌دهد که اسیدپاشی علیه زنان ریشه در سیاست‌های حکومت دارد.

۱۵ اسفند ۱۳۹۳—کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران  با انتشار بیانیه ای از مجلس ایران خواست که فورا طرح در دست بررسی «امر به معروف و نهی از منکر »که به نیروی بسیج امکان نقض آزادی های فردی و اجتماعی زنان را می دهد و منجر به خشونت علیه آنان می شود را باز پس بگیرد. همچنین کمپین از  قوۀ قضاییۀ ایران می‌خواهد که تمام تلاش خود را به کار گیرد تا عوامل اسیدپاشی‌های زنجیره ای علیه زنان در ایران، که بر اساس شواهد با موضوع حجاب زنان مرتبط بوده است راشناسایی کند و آنان را به عدالت بسپارد.

این گزارش در آستانه روز جهانی زن، مصادف با هشتم ماه مارس، منتشر می‌شود.

هادی قائمی، مدیر کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران گفت: «اگر مقامات دولتی مشخص نکنند که هر شهروندی که خودسرانه با اعمال خشونت سعی در اجرای حجاب زنان داشته باشد مرتکب عملی غیرقانونی شده و به اشد مجازات قانونی خواهد رسید، می توانیم انتظار تکرار این اتفاقات دهشتناک را داشته باشیم.»

کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران در گزارش «خشونت خودسرانه: اسیدپاشی‌های ایران و حملۀ حکومت به حقوق زنان» لوایح مجلس، سیاست‌های حکومت و بیانات عمومی مقامات حکومتی و روحانیون عالیرتبه وابسته به حکومت که فضایی مساعد برای خشونت علیه زنان و به ویژه زمینی حاصلخیز برای حمله‌های مرتبط با اسیدپاشی در ایران بوجود آورده‌اند را تشریح می کند.

لینک دانلود گزارش کامل به زبان انگلیسی (پی دی اف)

این گزارش نکات زیر را پوشش می‌دهد:

• لوایح تحت بررسی به ویژه طرح امر به معروف و نهی از منکر که به نیروهای شبه نظامی بسیج اجازه میدهد تا حجاب کامل و سایر موارد “معروف” را به شهروندان “امر” کنند.

• تجزیه و تحلیل دقیق فعالیت های گروه خودسر اصلی، انصار حزب‌الله که لایحۀ امر به معروف و اجرای آن توسط بسیج را به جلو سوق داده است.

• گزیده‌ای از مصاحبه‌های انجام شده توسط خبرگزاری‌های ایران با قربانیان حملات اسیدی و خانواده‎های آنان، پیش از سرکوب پوشش رسانه‌ای توسط حکومت.

• اظهارات عمومی مقامات و روحانیون وابسته به حکومت که در آن خواستار اجرای فعال و عمومی برداشت‌های فوق محافظه‌کارانه از رفتار و پوشش زنان شده‌اند.

• سایر طرح‌های حکومتی که در تحدید حقوق زنان در حوزه‌های تحصیل، اشتغال، بهداشت باروری و مشارکت در عرصۀ عمومی نقش داشته اند.

• توصیه‌هایی به مقامات ایران با هدف پیشگیری از خشونت بیشتر علیه زنان.

هادی قائمی گفت: «دعوت به اجرای فراقضایی امر به معروف هر زن ایرانی را با خطر حملات خشونت‌آمیز روبرو می کند. این نه تنها نقض فاحش قوانین ایران و قوانین بین‌المللی است، بلکه تهدیدی مستقیم برای جان زنان ایرانی است.»

در حملات اسیدی که در پاییز سال جاری در شهر اصفهان صورت گرفت، مردان ناشناس به صورت زنانی که سابقۀ هیچ نوع کینۀ شخصی با آنها نداشتند، اسید پاشیدند.

بر اساس گزارش‌های مختلفی که منابع داخل ایران منتشر کرده اند، حداقل ۱۴ مورد حمله گزارش شده‌است و شاهدان عینی تصریح کرده اند که مهاجمان در زمان اسیدپاشی گفته اند که این حملات را در دفاع از حجاب انجام می دهند. هنوز هیچکس برای هیچیکدام از موارد دستگیر نشده‌ است و پوشش رسانه‌ای این حملات توسط مقامات حکومتی سرکوب شده‌ است.

گیسو نیا، معاون کمپین گفت: «علاوه بر اقدامات اصلاحی مورد نیاز توسط مقامات دولت ایران، جامعۀ بین‌المللی باید برای جمهوری اسلامی ایران روشن کند که اگر میخواهد به توانبخشی کامل و استقرار مجدد بین‌المللی دست یابد، باید بلافاصله این موارد نقض حقوق و امنیت زنان را متوقف کند.»

مقاله قبلیتشکیل پرونده جدید برای صالح الدین مرادی در دادگاه کوار
مقاله بعدیهریسون فورد از سانحه سقوط هواپیما جان به‌در برد (به همراه تصاویر)
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.