صدای آلمان گزارش کرد؛ تظاهرکنندگان پس از عقب‌نشینی پلیس استانبول از میدان تقسیم این شهر، در خیابان‌های استانبول به دادن شعار علیه رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه، پرداختند. آنها خواستار کناره‌گیری اردوغان هستند.

تظاهرکنندگان عصر شنبه (۱۱ خرداد/۱ ژوئن) شعار می‌دادند: «ما اینجائیم. طیب تو کجایی؟» یا «کناره‌گیری دولت».

به گزارش خبرگزاری‌ها پلیس استانبول به کلی صحنه برخورد را ترک کرده است و ماموران شهرداری استانبول به تمیز کردن خیابان‌ها مشغول شده‌اند.

برخورد خشونت‌آمیز پلیس با تظاهرکنندگان زمانی به پایان رسید که عبدالله گل، رئیس جمهوری ترکیه، خواستار عقب‌نشینی ماموران پلیس از میدان تقسیم استانبول شد.

تا قبل از پیام رئیس جمهوری ترکیه برخوردهای شدیدی میان تظاهرکنندگان و ماموران پلیس درگرفته بود. پلیس استانبول برای متفرق کردن تظاهرکنندگان از گاز اشک‌آور و خودروهای سنگین آب‌پاش ‌استفاده می‌کرد.

اقدام خشونت‌آمیز پلیس استانبول در مقابل تظاهرکنندگان با واکنش منفی کشورهای جهان روبرو شد. آمریکا و اتحادیه اروپا خواستار تامین حقوق اساسی شهروندی توسط دولت ترکیه شدند.

0,,16853299_303,00

اردوغان به اشتباه‌اش اعتراف کرد

رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه، در مصاحبه‌ای در روز شنبه (۱۱ خرداد/۱ ژوئن) اعتراف کرد که اشتباهاتی رخ داده ‌است. او گفت رفتار پلیس در بعضی شرایط خشونت‌آمیز بوده است. اردوغان همچنین گفت وزارت کشور مامور بررسی رفتار ماموران پلیسی شده‌اند که در برابر تظاهرکنندگان با خشونت رفتار کرده‌اند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، اعتراض‌های خیابانی استانبول، در دومین روز خود با مقابلۀ پلیس روبرو شد که تاکنون دست کم هزار مجروح بر جای گذاشته است. علت تظاهرات اعتراض بخشی از ساکنان استانبول به طرح ساختمان یک مرکز بزرگ تجاری در محلۀ تقسیم است که به خاطر آن مأموران دولتی اقدام به قطع شماری از درختان پارک “قزی” واقع در نزدیکی همین میدان کرده‌اند.

واکنش پلیس تظاهرات اعتراضی را سریعاً به تظاهرات ضددولتی تبدیل کرد.

رجب طیب اردوغان، مدعی شده که تظاهرکنندگان به بهانۀ اعتراض به یک طرح ساختمانی، قصد بی ثبات کردن قدرت را دارند. او همچنین گفته است که مردم ترکیه از طرق دموکراتیک و از جمله از طریق انتخابات که هر چهار سال برگزار می‌شود افکار و انتظارات خود را بیان می‌کنند و کسانی که با سیاست‌های دولت مخالفند باید در چارچوب حقوق قانونی و دموکراسی عقاید خود را ابراز کنند.

در اظهاراتی جداگانه، عبدالله گُل، رییس جمهور ترکیه نیز اعلام کرد که تظاهرات ضددولتی در استانبول و دیگر شهرهای ترکیه به مرحلۀ نگران کننده ای رسیده است؛ او نیز از معترضان خواست که احساس مسئولیت کرده و به اعتراض‌های خیابانی خاتمه دهند.

منابع پزشکی در استانبول گفته اند که دست کم شش نفر در درگیری‌های میان پلیس و تظاهرکنندگان یک چشم خود را از دست داده اند. رویترز در گزارشی که به این اعتراض ها اختصاص داده نوشته است که دامنۀ تظاهرات ضددولتی به خیابان‌های آنکارا و ازمیر نیز سرایت کرده است.

وزارت امور خارجۀ آمریکا، نسبت به شمار بالای زخمی‌شدگان در درگیری‌های خیابانی میان پلیس و تظاهرکنندگان ابراز نگرانی کرده و سازمان عفو بین‌الملل و پارلمان اروپا نیز خشونت افراطی پلیس را علیه تظاهرکنندگان مورد انتقاد قرار داده اند.

 

مقاله قبلیمجید جلالی قرارداد خود را با باشگاه تراکتورسازی نهایی کرد..
مقاله بعدیکشف یک گونه حلزون صورتی براق در استرالیا..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.