«شون پن» بازیگر و کارگردان سرشناس آمریکایی در جدیدترین ساخته‌اش با عنوان «آخرین چهره»، از «خاویر باردم» بازیگر مطرح و برنده اسکار استفاده خواهد کرد.

 فیلم «آخرین چهره» با فیلمنامه‌ای از «ارین دیگنام» به تهیه‌کنندگی «بیل گربر» و «مت پالمیری» جدیدترین فیلم به کارگردانی «شون پن» است که درباره آشنایی دو پزشک بشردوست در منطقه‌ای جنگ‌زده از آفریقا است و در آن علاوه بر «خاویر باردم» بازیگر سرشناس و اسکاری اهل اسپانیا و «چارلیز ترون»، «ادل اگزارشوپولوس» بازیگر فیلم برنده نخل طلای «آبی گرمترین رنگ است» نیز ایفای نقش می‌کند.

«شون پن» در سال 1991 اولین تجربه کارگردانی‌اش را با فیلم «دونده هندی» رقم زد. پس از آن وی سه فیلم دیگر با نام «نگهبان مرزی» (1995)، «قول» (2001) و «به‌سوی توحش» (2007) را ساخت که بسیار مورد استقبال منتقدین قرار گرفتند. «جک نیلکسون» و «میکی رورک» از جمله بازیگران سرشناس این فیلم‌ها هستند.

خاویر باردم نیز که در سال‌های 2001 و 2011 نامزد جایزه‌ اسکار بود، مدتی قبل نامش بر روی ستاره‌ای طلایی در تالار مشاهیر سینمای هالیوود ثبت شد. او برای ایفای نقش مکمل در فیلم «جایی برای پیرمردها نیست» ساخته برادران کوئن، موفق به دریافت جایزه‌ اسکار سال 2008 شد.

به گزارش ایسنا؛ باردم همسر «پنه‌لوپه کروز» در بیش از 20 نقش‌آفرینی سینمایی‌اش جوایز متعددی چون جایزه بافتا بهترین بازیگر مرد، بهترین بازیگر مرد از جوایز فیلم اروپا، جایزه‌ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد، چهار جایزه‌ بهترین بازیگر از جوایز گویا اسپانیا، صدف نقره‌ای بهترین بازیگر جشنواره سن‌سباستین را کسب کرده است.

www.people.com

مقاله قبلیانتقال جمعی زندانیان به سلولهای انفرادی جهت اجرای حکم ضدبشری اعدام
مقاله بعدیفولادی‌ها جام را بالای سربردند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.