جشن تولد ۹۹ سالگی کرک داگلاس با حضور شماری از چهره‌های درجه یک صنعت سینما برگزار شد.

 در مراسم جشن تولد کرک داگلاس بازیگر اسطوره‌ای سینما که با حضور سه پسرش مایکل، پیتر و جوئل و با حضور عروسش کاترین زتا جونز برگزار شد، یک دسته گل بزرگ از رزهای قرمز و سفید و با کیکی که رویش نوشته شده بود: «امروز ۹۹» تولد او گرامی داشته شد.

با این حال یک کیک خیلی بزرگ نیز تدارک دیده شده بود که روی میز اتاق نهارخوری قرار گرفته بود.

در این مراسم کرک داگلاس ۱۵ میلیون دلار هدیه کرد تا استودیو وودلند هیلز یک ساختمان دو طبقه برای آلزایمر بسازد؛ مرکزی که توانایی مراقبت از ۸۰ نفر از اعضای صنعت سینما را که به این بیماری مبتلا شده‌اند دارد. انتظار می‌رود این ساختمان در سال ۲۰۱۶ کامل شود.

در این مراسم جفری کاتزنبرگ رییس بنیاد MPTF از کرک داگلاس و همسرش که تاکنون بیش از ۴۰ میلیون دلار به این امر اختصاص داده‌اند، تجلیل کرد. در واقع آنها در سال ۱۹۹۲ به ایجاد واحد آلزایمر در این موسسه کمک کردند که به نام پدر کرک داگلاس خوانده شده است.

در این مهمانی مایکل داگلاس با ادای یک سخنرانی گفت چقدر مردم درباره مقاله‌های کرک داگلاس که در هافینگتون پست منتشر می‌شود، کتابش و فیلم هایش با او صحبت می‌کنند و پدرش پاسخ داد: پسرم ثابت کرد اگر شما به اندازه کافی پول داشته باشید می‌توانید مایکل داگلاس را داشته باشید تا برایتان در هر رویدادی سخنرانی کند.

ران مه‌یر رییس یونیورسال از دیگر مهمانان این مراسم بود که درباره نامیدن خیابانی در این کمپانی به نام کرک داگلاس حرف زد و گفت این کار به زودی انجام می شود.

دان ریکلز دوست قیدمی داگلاس از دیگر مهمانان بود. در این مهمانی درباره نحوه برگزاری جشن ۱۰۰ سالگی کرک داگلاس در سال آینده نیز حرف‌هایی زده شد. قرار است این جشن تولد همزمان با جشن تولد ۱۱۰ سالگی «ترومبو» فیلمنامه نویس او گرفته شود که هر دو در یک روز با ۱۰ سال فاصله به دنیا آمدند.

«ترومبو» فیلمنامه‌نویسی است که اسمش در فهرست سیاه هالیوود قرار گرفت و داگلاس در حمایت از وی در فیلم «اسپارتاکوس» در سال ۱۹۶۰، اسم او را برخلاف دستوری که از سوی کمیته مک کارتی داده شده بود، در تیتراژ فیلم نوشت.

به گزارش مهر به نقل از رویترز،در فیلم جدید که با عنوان «ترومبو» ساخته شده و برایان کرانستون نقش او را بازی کرده است، حضور کرک داگلاس در این ماجرا خیلی جدی نشان داده شده است. این فیلم دو روز پیش نامزد دریافت سه جایزه گلدن گلوب شد.

http://www.dailymail.co.uk

مقاله قبلیاوباما از جرج لوكاس و «جنگ ستارگان» تجلیل کرد
مقاله بعدیدرخواست دیوید کامرون از روحانی برای آزادی زندانی بریتانیایی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.