مسر نازنین زاغری-راتکلیف خواستار برگزاری تجمعی در داونینگ استریت، محل اقامت نخست‌وزیر بریتانیا شده است. او از دولت بریتانیا خواسته برای آزادی نازنین تلاش کند. وکیل نازنین زاغری خواستار آزادی مشروط او شده است.

 ریچارد راتکلیف همسر نازنین زاغری-راتکلیف که کمپینی برای آزادی او به راه انداخته، خواستار برگزاری تجمعی در داونینگ استریت در آستانه عید کریمسس شده است.

او از دوستان و کسانی که خواستار آزادی نازنین هستند، خواسته است سه‌شنبه ۲۷ آذر (۱۸ دسامبر) مقابل خانه نخست‌وزیر بریتانیا تجمع کنند و با خواندن سرودهای کریسمس در کنار درخت‌ کوچکی که او برای این تجمع تهیه کرده به دولت بریتانیا یادآوری کنند که یک شهروند این کشور در ایران “ناعادلانه پشت میله‌های زندان” به سر می‌برد.

او در بیانیه‌ای که برای درخواست این تجمع منتشر کرده نوشته است: «پرونده نازنین در هیاهوی برگزیت گم شده است. اما دولت بریتانیا نباید وظیفه خود را فراموش کند.»

نازنین زاغری-راتکلیف که تابعیت دوگانه ایران و بریتانیا را دارد، خرداد سال ۹۵ همراه دختر خردسالش هنگام خروج از ایران در فرودگاه امام بازداشت و زندانی شد. سازمان اطلاعات سپاه او را به جاسوسی برای بریتانیا متهم کرد و دادگاه انقلاب با تأیید این اتهام، نازنین زاغری-راتکلیف را به پنج سال زندان محکوم کرد.

به گزارش دویچه وله؛  مدارک جاسوسی نازنین زاغری-راتکلیف هرگز منتشر نشد و همسر او گفت که افرادی از ایران در تماس تلفنی با او گفته‌اند که همسرش زمانی آزاد می‌شود که دولت بریتانیا بدهی خود را به جمهوری اسلامی بپردازد. وزارت خارجه ایران اما هرگونه ارتباط این پرونده با معامله مورد مناقشه اسلحه بین تهران و لندن در دهه ۷۰ میلادی را تکذیب کرد.

مقاله قبلی«بدون تاریخ بدون امضا» از ایران از اسکار نود و یکم جا ماند
مقاله بعدی۳ دانش‌آموز حادثه آتش‌سوزی مدرسه در زاهدان فوت کردند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.