چهل دقیقه جلو در خانه تاریخی “خُراشا” منتظر می‌مانم تا کلیددار خانه بیایید و در را باز کند. وقتی وارد خانه می‌شوم تمام درها را از صندوق‌خانه گرفته تا جایی که مرغ و خروس‌ها را در آنجا نگه‌داری می‌کردند باز می‌کند و نشانم می‌دهد.

خانه شاه‌نشین خُراشا از آثار معماری اواخر دوره قاجار است که در روستای “خُراشا” در جلگه “سنخواست” خراسان شمالی قرار دارد. یکی از زنان محلی که در خانه را باز کرد می‌گوید: حق آب این خانه تاریخی به عنوان مهریه در قباله‌اش ثبت شده است.

گچ‌بری و مرصع‌کاری‌های اطراف شومینه در قسمت شاه‌نشین خانه با آیه‌های قرآن‌،اسامی پنج تن، شیر و شمشیر تزیین شده است.

مردم محلی اظهار می‌کنند: صاحب اصلی خانه سفره‌دار بوده و از مهمانان پذیرایی می‌کرده است. این خانه شامل صندوق‌خانه، شاه‌نشین و مطبخ خانه است. از فضولات حیوانی که روی فرش‌ها ریخته شده می‌توان حدس زد که در حال حاضر هیچ استفاده‌ای از این خانه نمی‌شود.

متاسفانه طاعون آپارتمان‌سازی به روستاها هم سرایت کرده است و برخی روستاییان در حریم این خانه تاریخی در حال ساخت و ساز هستند که این ساخت‌وسازها را می‌توان از حیاط خانه دید.

به گزارش ایسنا‌، خانه تاریخی یا شاه‌نشین” خُراشا” در اسفند سال ۸۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. براساس کتیبه‌های موجود در بنای شاه‌نشین، ساخت این بنا در ۱۳۱۰هجری قمری به پایان رسیده است. این خانه از شش نسل پیش به خاندان بنی‌هاشم به ارث رسیده و سازنده آن «سید حاج میرزا بابا» است و مرمت آن در سال 93 با اعتباری بالغ بر 280 میلیون ریال تمام شده است.

مقاله قبلیداستان زندگی برایان ویلسون خواننده «بیچ بویز» بر پرده سینما
مقاله بعدیاسرائیل و عربستان بر سر مقابله با جمهوری اسلامی توافق کرده‌اند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.