مبتکران آلمانی طرحی خلاقانه را برای ساخت خانه‌های زیرزمینی مریخی ارائه داده‌اند.

 بناکردن خانه بر روی مریخ فرایندی انرژی‌گیر و زمانبر خواهد بود.

به منظور تسهیل در انجام این عمل، دیمیتری زویکوف، آرینا آگیوا و کراسیمیر کراستو از شرکت معماری ZA در آلمان، مفهوم معماری را برای مستعمره‌های آینده مریخ ارائه داده‌اند که پیش از ورود ساکنان ابدی سیاره سرخ، توسط ربات‌ها در زیر زمین ساخته می‌شوند.

ایده موجود در پس این مفهوم، استفاده از سازه‌هایی است که توسط ربات‌ها و با استفاده از مواد زمینی به ویژه بازالت، ساخته می‌شوند.

کاوشگرهای ناسا بازالت را بر روی مریخ شناسایی کرده‌اند و این مولفه رایج‌ترین ماده موجود در بستر صخره‌ای سیاره مزبور به شمار می‌آید.

بازالت دارای ویژگی‌های عایق‌کننده بوده و سازه زیرزمینی که از آن ساخته شود، حفاظت بالایی را در مقابل تشعشع ارائه خواهد داد.

این مولفه همچنین مشکل حمل مواد ساختمانی از زمین به مریخ را حل می‌کند و ساخت نوعی بتن مریخی از خاک را در کمیت‌های قابل‌توجه عملی می‌کند.

حفرکننده‌ها و سازندگان رباتیک از زمین اعزام خواهند شد و بر روی مریخ فرود خواهند آمد.

این ربات‌ها از ستون‌های بازالتی بهره خواهند برد؛ ستون‌های مشابه اخیرا توسط کاوشگر Mars Reconnaissanc ناسا در دیوارهای دهانه‌های برخورد مریخ و در مجاورت Marte Vallis کشف شدند.

هنگامی که ربات‌ها نواحی از چنین ستون‌های دفن‌شده‌ای را یافتند، استحکام آن‌ها را آزمایش کرده و سپس ضعیف‌ترین ستون‌ها را حذف می‌کنند.

آن‌ها مانند مورچه‌ها حفاری می‌کنند، یک فضای زیرزمینی را خواهند گشود و تعدادی از ستون‌ها را به عنوان پشتیبان به جای خواهند گذاشت.

افزون بر این، ماده اتلافی حول پنجره‌های سقفی و راه‌های ورودی برای محافظت از این نواحی در مقابل باد و غبارهای بسیار خورنده مریخی جاسازی خواهد شد.

زمانی که مستعمره‌نشینان به مریخ رسیدند، کاروان‌ها تقریبا برای سکونت آن‌ها آماده خواهند بود.

این افراد کاروان‌ها را به نواحی کشاورزی، عمومی و مسکونی تقسیم خواهند کرد و سپس، سیستم‌های پشتیبانی از حیات، نیروگاه‌های برق، درها، پنجره‌ها و همچنین کارخانه‌ای برای ساخت فیبر بازالت را نصب خواهند کرد.

به گزارش ایسنا؛ فیبر مزبور با فشردن و ذوب‌کردن بازالت در دماهای هزار و 500 درجه سانتی‌گراد و سپس چرخاندن آن‌ها مانند یک فیبر شیشه‌ای تولید می‌شود. نتیجه یک ماده آزبست‌مانند با ویژگی‌هایی مشابه فیبر کربنی خواهد بود.

به گفته طراحان، خاک مریخ برای پرورش محصولات کشاورزی مناسب بوده اما آن‌ها در این بین، به پرورش مارچوبه اشاره می‌کنند.

یافتن آب و پرورش‌دادن محصولات کشاورزی اداره مستعمره‌ها را مقرون به صرفه‌تر خواهد کرد، اما این موضوع مشکلی است که غلبه بر آن در بیابان مریخ دشوارتر از بیابان زمینی است.

مقاله قبلیبرگزاری دادگاه تجدید نظر مهران رهبری
مقاله بعدیيك بازيگر هاليوودي ديگر در فيلم «رامين بحراني»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.