برگزارکنندگان شانزدهمین جشن سینمای ایران در آخرین افطار ماه رمضان، تولد 73 سالگی مسعود کیمیایی را جشن گرفتند.

در این برنامه که شامگاه دوشنبه – ششم مرداد ماه – در حیاط خانه سینما برگزار شد، در ابتدا محمد بزرگ‌نیا، دبیر این دوره جشن با بیان اینکه ما با فیلم‌های مسعود کیمیایی عاشق سینما و بعد وارد سینما شدیم، تولد کارگردان سینما را تبریک گفت که این تبریک با تشویق حاضران در این برنامه همراه بود.

علیرضا زرین‌دست هم کیمیایی را یکی از بدعت‌گذاران سینمای قبل و بعد از انقلاب دانست و اظهار کرد: سینمای ما در دوره‌ای با فیلم‌های خاچیکیان مشخصه خاصی داشت و بعد که کیمیایی شروع به کار کرد، یک تِم استثنایی به وجود آمد که پایه‌گذارش ایشان بود. رفاقت که تنها در بین آدم‌ها نبود و در فامیل و برادر با برادر هم رایج شد.

Mehdi Ghasemi-12-73

وی افزود: هنوز هم بهترین فیلم‌ها آن‌هایی هستند که تِمشان رفاقت است که امیدوارم این رفاقت دوام داشته باشد و کیمیایی سال‌های سال فیلم بسازد و این رفاقت را ببینیم.

مسعود کیمیایی هم با تشکر از خانه سینما و برگزارکنندگان جشن سینما برای برپایی جشن تولدش با یادآوری خاطراتش در ساختمان فعلی خانه سینما اظهار کرد: اینجا استودیوی فیلمسازی بود و با نعمت حقیقی کار می‌کردیم. خیلی خوشحالم و آرزویم این است که خانه سینما پابرجا بماند و نفس‌های دوستی با هم باشد.

Mehdi Ghasemi-17-61
در ادامه این مراسم برگزارکنندگان جشن سینما عکسی از مسعود کیمیایی را که به امضای حاضران رسیده بود به این کارگردان اهدا کردند.

بعد از قرائت یادداشتی توسط جواد طوسی، فرهاد توحیدی آخرین نفری بود که درباره مسعود کیمیایی صحبت کرد و گفت: کیمیایی جزو معدود فیلمسازان ایرانی است که صاحب امضاء است. درون‌مایه اصلی فیلم‌های او بی‌اعتمادی به نهادهای مستقر است و قهرمان فیلم‌هایش علیه این نهادها هستند و خود برای برپایی عدالت اقدام می‌کنند.

Mehdi Ghasemi-24-45

وی افزود: مهرجویی، کیارستمی، بیضایی، تقوایی و کیمیایی فیلمسازان موج نو سینما و از کارگردانان اولوالعزم هستند که امیدوارم سایه‌شان مستدام باشد و برای مسعود کیمیایی هم آرزوی طول عمر و جوان‌دلی می‌کنیم.

پایان‌ بخش این برنامه کوتاه خاموش کردن شمع‌های کیک تولد مسعود کیمیایی و عکس یادگاری این کارگردان در میان حاضران، که اکثر آنان را داوران جشن سینما تشکیل می‌دادند، بود.

Mehdi Ghasemi-19-61
به گزارش ایسنا؛ از حاضران در این مراسم که شروعش با پخش موسیقی فیلم «سرب» همراه بود می‌توان به مازیار میری (دبیر اجرایی جشن)، هنگامه قاضیانی، غلامرضا موسوی، همایون ارشادی، مسعود رایگان، رویا تیموریان، مازیار شیخ‌محبوبی، محمود کلاری، نازنین مفخم، فریدون شهبازیان، سیامک شایقی، عبدالحمید قدیریان، کاوه سجادی حسینی، یونس صباحی، روح‌الله برادری، محمدعلی باشه‌آهنگر، سعید رحمانی، بهرام توکلی، محسن امیریوسفی، علیرضا زرین‌دست، بهرام شاه‌محمدلو، سیمون سیمونیان، ملک‌جهان خزاعی، هارون یشایایی، عباس شوقی، حمید نعمت‌الله، حسن آقاکریمی، علی‌اکبر قاضی‌نظام و قاسم قلی‌پور اشاره کرد.

مقاله قبلیکشف خانه‌هایی اشکانی شبیه به معماری روستای تاریخی ماسوله
مقاله بعدیتاجزاده: آقای رئیس قوه قضاییه! به پرونده مفاسد برادران خود رسیدگی کنید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.