معصومه دهقان، معلم بازنشسته و همسرعبدالفتاح سلطانی گفت که دادگاه تجدید نظر حکم دادگاه بدوی او را عینا تایید کرده است و او اکنون بر اساس حکم دادگاه شعبه ۵۴ تجدید نظر به یک سال حبس تعزیری که به مدت پنج سال تعلیق شده و پنج سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شده است.

معصومه دهقان با اشاره به اینکه از تایید حکم دادگاه اولیه اش در شوک است، گفت: «من می توانم در این مرحله تقاضای اعاده دادرسی کنم. اما نمی دانم واقعا باید چه کار کرد و آیا این تقاضای من می تواند تاثیری در روند حکمم بگذارد یا خیر. متاسفانه حکم من عینا تایید شده است.»

خانم معصومه دهقان، همسر عبدالفتاح سلطانی و معلم بازنشسته که هیچگاه فعال سیاسی نبوده است در تیرماه سال ۱۳۹۰، شش روز به اتهام سفر به آلمان و دریافت جایزه حقوق بشر نورنبرگ بازداشت شد. اتهام او « مشارکت در کسب مال حرام از طریق گرفتن جایزه حقوق بشر» بود.

این جایزه به عبدالفتاح سلطانی داده شده بود که به دلیل آنکه این وکیل ممنوع الخروج بود همسرش به آلمان رفت و جایزه را به نمایندگی او گرفت.

خانم دهقان نهایتا در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به یکسال حبس تعلیقی و پنج سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شد و دادگاه تجدید نظر این حکم را عینا تایید کرد.

خانم دهقان در پاسخ به اینکه آیا در ماه های اخیر مجددا به وزارت اطلاعات احضار شده است، گفت: «قبل از صدور حکم دادگاه بدوی فقط یکبار احضار شدم و ماموری با حرف‌هایش تهدیدم کرد که نباید فعالیتی داشته باشم و یا در جمع خانواده های زندانیان سیاسی شرکت کنم اما بعد از صدور رای دادگاه بدوی تا کنون هیچ وقت احضار نشدم اما متاسفانه رای دادگاه بدویم عینا تایید شد.»

همسر عبدالفتاح سلطانی، در پاسخ به این سوال که آیا در ادامه آزادی برخی زندانیان سیاسی که طی هفته های گذشته اتفاق افتاد، مقامات در خصوص آزادی همسرش صحبتی کرده اند، گفت:« به طور مشخص صحبتی با ما نشده است اما راستش با شنیدن خبر آزادی دوستان زندانی و خانم نسرین ستوده ما به دولت جدید امیدوارتر شدیم و حالا من هم امیدوارم همسرم و بقیه زندانیان سیاسی نیز آزاد شوند. رییس جمهوری که می خواهد با دنیا تعامل کند باید اول با دولت خودش به تعامل برسد که به نظر می رسد قصد چنین حرکتی را دارد.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران؛ خانم دهقان همچنین با اظهار اینکه هنوز تقاضای دادرسی مجدد در مورد پرونده همسرش اجرا نشده است به کمپین گفت:« آقای سلطانی و وکلایش تقاضای اعمال ماده ۱۸ و بررسی مجددا حکم دادگاه را داشتند که این تقاضا نیز پذیرفته شد اما پس از ماهها پذیرفته شدن این تقاضا هنوز اجرا نشده است و ما امیدواریم که مجددا حکم آقای سلطانی بررسی شود.»

عبدالفتاح سلطانی از وکلای برجسته حقوق بشر ایران روز شنبه ۱۹ شهریور ماه ۱۳۹۰ بازداشت شد و در تاریخ ۱۸ دی ماه(۱۳۹۰) در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی پیرعباسی با سه اتهام گرفتن جایزه حقوق بشر نورنبرگ آلمان، مصاحبه با رسانه ها درباره پرونده موکلانش و مشارکت در تاسیس کانون مدافعان حقوق بشر، به ۱۳ سال حبس در تبعید در شهر برازجان و ۲۰ سال محرومیت از حرفه وکالت محکوم شد.

مقاله قبلیعیسی سحرخیز آزاد شد
مقاله بعدیقتل مشکوک فرمانده ستاد جنگ سایبری ایران در کرج
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.