حکم شعبه اول دادگاه انقلاب تهران مبنی بر محکومیت محمود علیزاده طباطبایی به چهار ماه حبس، ۵۰ ضربه شلاق و پنج سال محرومیت از وکالت، در دادگاه تجدیدنظر استان تهران نقض شد.

محمود علیزاده طباطبایی گفت: چند وقت قبل سرپرست سابق دادسرای امنیت به تهام نشر اکاذیب و افترا از من شکایت کرد؛ هرچند که به نظر من هیچکدام از موارد، نشر اکاذیب و افترا نبود.

وی افزود: دادسرا برخلاف پرونده های دیگر که رسیدگی به آنها زمان زیادی می برد، به سرعت قرار مجرمیت صادر کرد و پرونده به شعبه اول دادگاه انقلاب ارسال شد. در آنجا من توضیح دادم که رسیدگی به موارد اتهامی در صلاحیت دادگاه انقلاب نیست ولی به هر صورت دادگاه وارد رسیدگی شد.

این وکیل دادگستری تصریح کرد: پس از صدور حکم مبنی بر محکومیت اینجانب به حبس، شلاق و محرومیت از وکالت، بنا نداشتم که به حکم اعتراض کنم زیرا غیرقانونی بودن حکم، آشکار بود اما دختر و داماد من به وکالت از اینجانب به حکم اعتراض کردند.

علیزاده طباطبایی ادامه داد: دادگاه تجدید نظر استان تهران پس از رسیدگی به پرونده، ایراد وارد شده را پذیرفت و اعلام کرد که رسیدگی به این پرونده در صلاحیت دادگاه عمومی است.

ایسنا گزارش داد؛  این وکیل دادگستری در پایان گفت: با نقض حکم شعبه اول دادگاه انقلاب در دادگاه تجدید نظر استان تهران، پرونده برای رسیدگی به یکی از شعب دادگاه عمومی ارسال شد.

مقاله قبلیپیام رضا شهابی از اوین به مناسبت اول مهر: به مناسبت آغاز سال تحصيلي جديد چهارمين مهر، بدون مهر پدري
مقاله بعدیرکوردشکنی یک خودروی نیروی انسانی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.