حجت الاسلام اژه ای سخنگوی قوه قضاییه اظهار کرد: حکم اعدام دو نفر از مفسدین فی الارض با نام های وحید مظلومین فرزند حبیب الله و محمد اسماعیل قاسمی فرزند غلامعلی با اسم مستعار «محمد سالم» که به عنوان مفسد فی الارض شناخته شده بودند در دیوان عالی کشور تایید شد.

به گزار خبرگزاری های درون مرزی، محسنی اژه ای تصریح کرد: از روز تشکیل پرونده یعنی ۱۷ شهریور تا امروز ۲۹ مهر ظرف مدت ۴۳ روز پرونده به نتیجه رسید. اولین جلسه رسیدگی به اتهامات باند مظلومین با حضور ۱۲ متهم در تاریخ ۱۷ شهریور ماه در دادگاه انقلاب تهران و به ریاست قاضی زرگر به صورت علنی برگزار شد.

وی در ادامه گفت: امیدوار هستیم با سرعت و دقت پرونده ها پیگیری شوند. ما با هشیاری مراقب کسانی هستیم که قصد انجام چنین کارهایی را دارند.

مقاله قبلیبه خاطر “حقوق همه انسان ها”؛ اقدامات جبرانی به جای تنبیهی یا باج گیری
مقاله بعدیاحکام شش ماه و یک سال حبس برای ۵ دختر جوان بازداشت شده در تجمعات علیه گرانی
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده