بیل‌ گیتس از سیستم فناورانه جدیدی حمایت کرده که فضولات انسان را به آب آشامیدنی تبدیل می‌کند و خود وی آب حاصل از آن را نوشیده است.

 Screen-Shot-2015-01-07-at-12.50.47-e1420635103527

 موسس مایکروسافت از نوعی سامانه ابداعی یک شرکت آمریکایی به نام «صنایع Janicki» حمایت کرده که از بخار و فیلترها برای تبدیل فضولات انسانی به آب استفاده می‌کند. شرکت سازنده اعلام کرده آب حاصله از آب آشامیدنی بطری‌ها قابل‌تشخیص نیست.

gates7n-3-web

چنین فناوری OmniProcessor نام دارد و قرار است برای نخستین‌بار در سنگال آزمایش شود؛ این سیستم 1.5 میلیون دلاری می‌تواند فاضلاب را برای جمعیت 100 هزار نفری به آب تبدیل کند و برای عملکرد به دمای 1000 درجه سانتیگراد نیاز دارد.

 gates7n-1-web

به گزارش ایسنا، بنیاد بیل‌ گیتس در نظر دارد سیستم جدید را در داکار، پایتخت سنگال، نصب کرده و از مجموعه‌ای از حسگرها و وب‌کم‌ها استفاده کند تا امکان کنترل از راه دور سامانه و برقراری ارتباط با مهندسان شرکت سازنده را فراهم کند تا بتوانند هر نوع مشکل احتمالی را حل کنند.

Gates2

مقاله قبلیسازمانهای جبهه ملی ایران در خارج از کشور: “حمله جنون آمیز تروریستی و به قتل رساندن هنرمندان کاریکاتوریست پاریس را بشدت محکوم میکنیم!”
مقاله بعدیاحمد رسول‌زاده درگذشت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.